خانم آقای او

برشی از کتاب خانم آقای او:

چشم دشمن کور، گوش شیطان کر، تا بوده به جهت فهم و شعور و کمالات و درایت و سیاست و کیاست و سلیقه و ادب و زنیت‌داری اسباب تحسین و ندرتاً حسادت و عداوت اقربا و ارحام بودیم؛ اگر پی‌جوی اسلوب سعادتمند خط و ربط ما مشق کنند کفایت می‌کند.

لکن این ماسماسک وامانده با اینستاغرام خیر ندیده‌اش هوش و حواس از جماعت برده، اسباب نکبت_فلاکت مهیا کرده، تر و خشک با هم می‌سوزند.
بر سبیل مرسوم خود مانده التفات نکنیم، سرکوفت می‌شنویم که از آلامد و بدسگالی تکنولوژی واماندیم، ساز متابعت کوک کنیم، هرچه در چنته‌ی کمالات اندوختیم به ثمن بخس فروخته هم‌رنگ جماعت کم‌خرد می‌شویم.
ایام ملون‌الاحوال و قوس‌قزح ترویجی این ماسماسک وامانده و سیاق نافرمش از چشم افتاد، ما می‌دانیم و این خط نوشته‌ها. اگر نیامدند ببرند به جهت تدریس مکتب‌خانه‌ها و تابلو نویسی خیابان‌ها و کتابت در روزنامچه‌ها. اگر نگفتند کاش هرچه خانم آقای او می‌گفت سرمه چشم و حلقه گوش می‌کردیم که به روزگار چرک و جفنگ نیفتیم اگر نگفتند نوستراداموس غلط کرد با هفت جد و آبادش.
ما مرده…. شما زنده!