اربعین طوبی

کتاب اربعین طوبی در اختتامیه هشتمین دوره جشنواره جایزه جهانی اربعین که با حضور محمدمهدی اسماعیلی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، برگزار شد، به‌عنوان اثر برگزیده بخش کتاب معرفی گردید. همچنین این اثر در پایگاه خبری‌تحلیلی حلقه وصل و نشریه رسائل (اندیشه حوزه علمیه عصر انقلاب اسلامی) مورد معرفی و بررسی قرار گرفته است.

معرفی نویسنده کتاب:

سید محسن امامیان متولد 1359 در تهران ، نویسنده ، پژوهشگر و مترجم می‌باشد. او در سطح سه حوزوی و مدرس فیلمنامه نویسی و نگارش خلاق است. همچنین بیش از پنج دوره در مدرسه اسلامی هنر شرکت کرده و در دفتر تبلیغات اسلامی فعالیت داشته است.

ویژگی‌های ممتاز کتاب اربعین طوبی:

• ظرفیت اقتباس تصویری: داستان به‌قدری جذاب است که سریال تلویزیونی «طوبی» بر اساس آن ساخته شده است.
• ترکیب تاریخ و داستان: بازگویی رویدادهای مهمی مانند کودتای ۲۸ مرداد، جنگ ایران و عراق، و پیاده‌روی اربعین در قالب داستانی جذاب.
• زبان ساده و روان: قلم نویسنده داستان را برای جوانان و بزرگسالان قابل‌درک و جذاب کرده است.
• اعتبار و جایزه: برگزیده بخش کتاب در جشنواره جهانی اربعین و معرفی‌شده در رسانه‌های معتبر حوزه فرهنگ و اندیشه.

برای مشاهده اطلاعات بیشتر در مورد کتاب اربعین طوبی به لینک زیر مراجعه کنید:

https://ketabejamkaran.ir/atf/1930

برشی از کتاب:

خانه عبدالله ، خانه بزرگی بود اما همان روز اول دلم برای همه کودکیم تنگ شد. خوب شد مامانی همراهم آمده بود و الا دق مرگ می شدم. مامانی حال روزش از من بدتر بود و یک هوس زیارت سرپا نگهش می داشت. روز سوم شد و هوویم پا به خانه اش نگذاشت. مامانی حالش دست خودش نبود. هر وقت اینطوری می شد می نشست پای چرخ خیاطی اش و هی می دوخت و هی می دوخت تا خستگی جای فکر و خیالش را بگیرد.

اما اینجا فقط می بایست دور خودش بچرخد. دو پر چادررش را گره زد به کمرش ، یک یا علی محکم گفت و خانه را آب و جارو کرد. عبدالله که برگشت کلی شرمنده شده بود و می خواست دست مامانی را ببوسد اما هنوز بینشان یک کوه یخِ آب نشده فاصله بود. عبدالله با زبان بی زبانی به مامان فهماند که زن اولش فعلا روی پاشنه لج افتاده و قصد آمدن ندارد. مامان خنده ای کرد و بعد به آذری چیزهایی گفت که عبدالله نفهمد .

مضمون حرف های ترکی مامانی این بود:
به ما گفته بودند عراقی ها مهمان نوازند . این بود رسمش؟ خودتان از خودتان چهارتا چهارتایش را می گیرید حالا چه شده برای ما ناز و کرشمه می آیید؟ دختر یتیممو سپردم به زینب خاتون. ابالفضل بزنه به کمر هرکی باهاش بد تا کنه….

عبدالله هر چه را نفهمید، زینب و ابالفضل را خوب فهمید.

با همان فارسی نیم بندی که بلد بود گفت : وسایلتان را جمع کنید تا بفرستمتان کربلا.

دویدم چمدانم را ببندم که مامانی گفت: خودم تنها می روم. تو بمان پیش شوهرت.شاید زنش آمد. تو نباشی وهم ورش میدارد ، برای خودش جولون می دهد. خیال می کند تو آمدی گردش و تفریح . بمان سر زندگیت و حقت را بگیر.