قصه های نهج البلاغه 2: در مهمانی پولدارها

در بخشی از کتاب قصه های نهج البلاغه 2 می خوانیم:

از غذا ها ،به کباب آهو و ماهی بریان شده،عشق زیادی داشتی .یادت هست گاهی بوی آن غذاها به خانه ی همسایه ی فقیرت می رفت و آنها را آزار می داد ؛اما تو می خندیدی و می گفتی :چشم شان کور !خودشان به فکر پول و درآمد باشند تا به این روزگار دچار نشوند اما…هروقت پا به مسجد می گذاشتی ،صدای ناله ات به هوا برمی خاست.امان از این روزگار بی مروت …!ای لعنت بر این دنیای بی خاصیت …!خاک بر سر این پول و زندگی و خوردنی ها…!