چهارده گفتار پیرامون ارتباط معنوی با حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

چهارده گفتار پیرامون ارتباط معنوی با حضرت مهدی (عج)

این کتاب روایتی از چهارده گفتار درباره پدر مهربان زمانه ، حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است که در دو بخش تهیه و تنظیم شده است.

بخش نخست که درباره ی چگونگی ارتباط روحی ، فکری و حتی رابطه ی ظاهری با امام زمان است ، شامل سرفصل هایی چون : بررسی امکان ملاقات با امام زمان در عصر غیبت ، بیان فواید بلند صلوات فرستادن ، تبیین معنای غیبت ، فرمان قرآن در ارتباط با امام زمان ، راههای ارتباط با امام زمان و نیز اخلاص و رمز موفقیت است.
در این کتاب داستانهایی نیز از علما وبزرگان دین به عنوان مصداق بیان شده است که بر جذابیت آن می افزاید .

بخش دوم این نگاشته درباره ویژگی ها وصفات یاران حضرت مهدی است . این بخش ،ویژگی های یاران امام را در آینه روایات و آیات بیان می کند .یاران امام زمان ، مکتب شیعه ، ویژگی های اصحاب و یاران امام زمان ،تعابیر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله ) از ایرانیان ،تحیر و سرگردانی در زمان غیبت و عالم محضر امام زمان ، از سرفصل های این بخش است .

در میان مباحث مطرح شده ی این بخش نیز ، داستان ها و احادیث زینت بخش نگاشته مذبور است:
«از سید عبدالکریم کفاش سؤال شد : چه شد که راه ملاقات برای تو باز شد که هر هفته به خدمت آقا می رسی ؟ فرموده بودند: شبی جدم پیغمبر اکرم ( صلی الله علیه وآله ) را درخواب دیدم . عرض کردم : یا رسول الله ، خیلی دوست دارم خدمت آقازاده تان امام زمان ( عجل الله تعالی فرجه الشریف ) برسم ، چه کنم ؟
حضرت فرمودند : در شبانه روز دو مرتبه ، اول صبح و دم غروب بنشین برای فرزندم امام حسین (علیه السلام ) گریه کن. را ه برایت باز می شود . از خواب بیدار شدم. این برنامه را تا یک سال ادامه دادم ، یک سال که به پایان رسید به محضر امام زمان ( عجل الله تعالی فرجه الشریف ) شرفیاب شدم و راه برایم باز شد.

برشی از کتاب چهارده گفتار پیرامون ارتباط معنوی با حضرت مهدی:

براى خداشناسى وبراى اثبات وجود خدا، بزرگان ده دلیل اقامه مى‌کنند. یکى از دلایل ده‌گانه، دلیل اشتها است. دلیل اشتها یعنى چه؟ مى‌گویند: ما دو گونه اشتها ومیل داریم؛ یکى اشتها ومیل کاذب است، مثل بهانه‌گیرى بچّه‌ها؛ گرسنه نیست، فقط بهانه مى‌گیرد. که این میل‌ها ریشه واساس ندارد؛ بلکه بر مبناى تخیّل است.

امّا یک سرى از میل‌ها، میل‌هاى صادق است. من وشما گرسنه مى‌شویم، آیا مى‌توانیم بگوییم دروغ است؟ گرسنه مى‌شویم؛ اگر غذا به ما نرسد، مى‌میریم. تشنه مى‌شویم؛ اگر به من وشما آب نرسد، از تشنگى مى‌میریم. این اشتهاى صادق است. من وشما در زمستان میل به گرما داریم، این اشتهاى صادق است.

ما وقتى درون وغرایز بشر را مورد تفحّص وآزمایش قرار مى‌دهیم، مى‌بینیم بشر میل به معنویات دارد، میل به پرستش دارد، مى‌خواهد کسى را، چیزى را بپرستد. خودِ میل وکشش درونى ومیل به پرستش، دلیل بر این است که: این جهان خدایى دارد که من وشما میل داریم او را بپرستیم. منتها آنچه مورد پرستش واقع مى‌شود، مانند ما نباشد، ناقص نباشد، عاجز نباشد، ظالم نباشد، ممکن نباشد، نیازمند و محتاج نباشد.