دواز10: انتقام گمشده

روزهای اولی که داشتیم تورو میساختیم، شبیه یه کاردستی بودی. یادته چقدر پای تو وایسادم؟ یادته چقدر پشتت بودم. اینقدر مسخره ات کردن و بهت گفتن موتور گازی که ماهم بهت گفتیم موتورگازی. امیدوارم مارو حلال کنی و به دل نگیری. هیچکس به اندازه من تورو نمی شناسه. تو خیلی با معرفتی. تو خیلی مردی. کوچیکی، ولی بزرگی. مثل دلِ خودم!

شاهد را بوسید و به او گفت:

– من چندسال پشت تو بودم و همه جوره حمایتت کردم. توهم همین یه بار پشت من دربیا. به یتیمی ام رحم کن…