خوش نقش 57

بعضی آدم‌ها از همان کودکی یاد می‌گیرند که زمین خوردن، پایان راه نیست؛ باید دوباره بلند شد، خاک تشک را تکاند و ایستاد.سیامک افرادی یکی از همان آدم‌ها بود. جوانی که روزهای کودکی و نوجوانی‌اش با شور و شیطنت و رفاقت گذشت؛ با درس و مدرسه، با کشتی و رقابت، با روزهایی که هنوز جنگ، بخشی از زندگی‌اش نشده بود.

اما روزگار که ورق خورد، سیامک هم آرام‌آرام بزرگ‌تر از سنش شد. از کوچه‌های کودکی و روزهای پرالتهاب انقلاب تا سمنان، از مدرسه و تشک کشتی تا لباس بسیجی و میدان نبرد، مسیر زندگی او چیزی بیشتر از داستان یک نوجوان ورزشکار است؛ داستان جوانی است که باید انتخاب می‌کرد برای چه چیزی زندگی کند.

این کتاب، روایت زندگی سیامک افرادی است؛ روایتی از کودکی تا روزهایی که معنای ایستادن را عمیق‌تر از همیشه فهمید. قصه‌ی سیامک را بخوانید؛ شاید بعد از خواندنش، دیگر «قهرمان» را فقط روی سکوی مسابقه جست‌وجو نکنید.