دشت عباس

نمای میانی:محمدرضا خلیلی سال 1337 در روستای کلاریچان قائم‌شهر به دنیا آمد. وی دانشجوی رشته تاریخ دانشگاه تربیت معلم بود. با آغاز جنگ تحمیلی با گروه شهید چمران به جبهه سوسنگرد اعزام شد و 220 روز با شهید چمران همکاری کرد. او یک بار مجروح و 45 روز بستری شد .پس از شهادت شهید چمران, با بسیج منطقه 4 تهران به جبهه اعزام شد. خلیلی در عملیات بیت‌المقدس در سن 24 سالگی به شهادت رسید.
نمای دور:حسین پیوسته (منتقد): خاطره هم می‌تواند مانند داستان از زندگی، خلق و خو، تشریح موقعیت خانوادگی، محیط مدرسه و دانشگاه، تجربیات و فعالیت‌های راوی آغاز شود و به واقعیت‌های جنگ برسد. رعایت بی‌طرفی در خاطره‌نگاری هدفی دست نیافتنی است، ولی نویسنده این کتاب روایتی خونسرد و واقعی را ارائه‌ می‌دهد و همین کار سبب ویژه و دلچسب بودن نوشته‌هایش شده است. یادداشت‌های این کتاب با نقل حال و هوای انقلاب شروع می‌شود و به جنگ می‌رسد.
«دشت عباس» بسیار ساده و صمیمی مخاطب را به عمق جنگ تحمیلی می‌برد و خواننده از دریچه نگاه نویسنده‌ای که جنگ را با پوست و استخوانش لمس کرده در جریان واقعیت‌های جنگ قرار می‌گیرد. سیر زمانی بازگویی خاطرات به گونه‌ای است که نویسنده بی آنکه از پیش بخواهد، به بسیاری پرسش‌های تاریخی این مقطع پاسخ می‌دهد.
از کتاب : با یک خیز از شیار بیرون پریدیم. پا گربه‌ای و سینه خیز به طرف تپه‌ای که نشانمان دادند، حرکت کردیم. در همین لحظه دشمن متوجه حضور ما در منطقه شد و دیوانه وار به سوی ما آتش گشود. حالا رسیده بودیم روبه‌روی سنگر دیده‌بانی عراقی‌ها. چند موشک آرپی جی به طرف دشمن شلیک شد. نیروها با فریاد «یا حسینن» و«یا مهدی» به طرف تپه یورش بردند. در یک لحظه همه از زمین کنده شده بودند؛ همه می‏دویدند. صفحه83