رژیسور

آیا کسی می تواند داستان مردی را دریابد که در تمام زندگی نتوانست حتی لحظه ای بودن بهشت را فراموش کند؟
از متن کتاب رژیسور :
گلشا بلند بالا نبود . اما کوتاه هم نبود.
تمام صورتش در همان نگاه اول نشان می داد از تیره روس ها نیست.
ایرانیان را خوب می شناخت.
موهای مشکی . چشم های درشت و عسلی . اما به دو زبان فارسی و روسی خوب حرف می زد ؛ نه به ادا دقیق و به جا . نماز هم می خواند.
خوب نگاهش کرده بود .
روسی خان نخواسته بود مثل برادر دیگرش از راه باکو به ایران برود.
مقصد برادرش تهران و گراند هتل بود.
ایستاده بود و به دیوار کاه گلی بنای غزل آهو نگاه می کرد تا عکس انداختن گلشا را از آن دیوار ببیند.