من از گاوی که لگد می زند می ترسم

گزیده متن
برای چندمین بار عرض اتاق را قدم زد. شاید محیط گرفته ی آنجا باعث می شد چیزی یادش نیاید. با خودش فکر کرد« چرا ان اتاق پنجره ندارد؟» اگر پنجره بود می توانست درش را باز کند و کمی هوای تازه تنفس کندو تنفس هوای تازه حتما کمکش می کرد تا همه چیز را بهتر به یاد باورد. شاید هم سیگاری می گیراند و بین هر پُک تا پک بعدی کل پرونده ی سال های مختلف عمرش را مرور می کرد.
رنگ فیروزه ای دیوارهای اتاق، نور سفید مهتابی، میز آهنی طوسی و آن تخت لعنتی کنار دیوار را فراموش کرد و چشم هایش رابست.باید خودش درون خودش پنجره می ساخت و درش را باز می کرد. باید همان جا داخل ذهنش سیگار آتش می زد و پشت سر هم کام می گرفت و با دودش ذهنش را نظم و نسق می داد.