در مکتب اهل بیت (ع) ـ 21 دست بسته نماز خواندن

مشهورترین روایاتی که مذاهب چهارگانه  برای تکتّف در نماز به آنها اعتماد کرده اند، از نظر سند ضعیف بوده و دلالتشان تام نیست. بر فرض اگر حدیثهای دیگری داشته باشند که از نظر سند و دلالت، خالی از اشکال باشد، باز هم نمی توان آن عمل را انجام داد؛ زیرا احادیث صحیحی داریم که با آنها در تعارض هستند؛ مثل حدیث ابو حمید ساعدی که ذکرش گذشت. و در هنگام تعارض که روایتهای متعارض ساقط می شوند ، باید به اصل رجوع کرد و اصل هم ارسال دستان است؛ چون تکتّف که عبارت از «بستن دست» است، خارج از حالت طبیعی است و دلیل قاطعی بر اثبات آن وجود ندارد، پس شکّی نیست که «آویختن دستها» به احتیاط نزدیکتر است؛ چون معتقدان تکتّف، آن را واجب نمی دانند و تنها به استحباب آن قایل هستند که البتّه در استحباب آن هم اختلاف است، امّا در مورد ارسال دستها، اختلافی نیست و علاوه بر آن ، عدم جواز تکتّف در فقه اهل بیت (علیهم السلام) ـ که مسلمانان به پیروی از آن فرمان داده شده اند ـ ثابت شده است.