علمدار عاشقی

علمدار عاشقی

نوشتار حاضر چکیده ای از رابطه ی عباس بن علی با مولای خود حسین بن علی علیهم السلام می باشد که در چهارده گفتار جمع آوری گردیده، سعی شده روان و ساده بیان گردد تا جوانان و نوجوانان به مقتضای حال و هوای سنین خود، در رابطه این دو امام و مأموم غرق گردند و ولایت مداری عباس علیه السلام را بهتر بشناسند.
تلاش بر این بود که این مجموعه با سند نقل گردد؛ اما به خاطر شلوغ نشدن متن فقط در جاهای ضروری سند حدیث در پاورقی ذکر گردید. این گفتار، یا متن سخنان این دو بزرگوار می باشد و یا آیات قرآن و احادیث اهل بیت علیهم السلام است که به صورت زبان حال، بیان گردیده است.

برشی از کتاب:

ادب، همان انجام واجبات الهى وسنّت ثابته در شریعت محمّدى واحادیث ائمّه دین است. همان تهذیب نفس از رذایل اخلاقى که شارع مقدّس از آن نهى کرده ودر قرآن، این دریاى بى‌ انتها واحادیث روایت شده از پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) وجانشینان او : وجود دارد؛ که هر یک راه روشن ومسیر عاقبت بخیرى هست.

در تمام عمر عزیزش، ما را برادر صدا نمى‌زد؛ اگر چه پدرمان یکى بود. دائمآ لفظ او، سیّدى یابن رسول الله بود به یقین مى‌دانست که مرتبه امامت فوق همه مراتب است ولذا خود را به منزله عبد قرار مى‌داد وبه سیّدى خطاب مى‌فرمود. اینکه ما را برادر خطاب نمى‌کرد، یعنى نمى‌خواست خود را، هم ردیف ما قرار دهد؛ زیرا «هم ردیف امامت چیزى قرار نمى‌گیرد؛ چون بالاتر از درجه نبوّت است.»واین همان فقاهت در دین وهمان ادب عبّاس است.

در سیر تاریخِ سیره شجاعان، شجاعى که تمام صفات شجاعت را داشته باشد جز پیغمبر خاتم (صلی الله علیه و آله) وبابایمان على (علیه السلام) کسى را نمى‌شود نام برد. شجاع کسى است که مرگ را اختیار کند وبا زندگى وداع نماید، نه از سر ترس واکراه؛ بلکه به خاطر حمایت دین واعتقاد صحیح خود ودر آن حال به مورچه‌اى هم ظلم روا ندارد وغیر از خدا از هیچ قدرتى نهراسد.