کل کل قجری

مستحضر هستید که این روزها هرکس با والدینش مختصر کدورتی پیدا می‌کند، برمی‌دارد و توی صفحه‌اش در شبکه اجتماعی، یک متن پر از نیش و فحش می‌گذارد (فعلش البته گذاشتن است نه نوشتن!) و هشتگ می‌زند تا برسد به دست فلان بلاگر کثیر الفالوور. مطلب هم صاف می‌رود (یا می‌آید) می‌رسد به دست همان طرف یا فن‌هایش.

پس آن‌گاه وی نیز نوشته کوتاه این طرف را کوت می‌کند یا برای جلوگیری از افزایش فالوور اسکرین‌شات می‌گیرد و بعد از خط‌خطی کردن اکانت، جواب دندان‌شکنی را که خودش یا همکارانش از قبل آماده کرده‌اند (اینجا هم فعلش آماده کردن است نه نوشتن!)، می‌گذارد کنارش و دوباره می‌فرستد توی فضای مجازی!اینجا فن‌های دو طرف هم وارد می‌شوند و آی فحش است که به هم می‌دهند و این فحش و فضیحت ادامه دارد تا وقتی که یا ۸۰ درصد حجم بسته خود را مصرف کنند یا بلاک اند ریپورت‌ها به دعوا فیصله بدهد.

کل‌کل‌های این دوره و زمانه غالبا همین است و ته تهش آن کسی که چهار تا فالوور بیشتر تور کرده، دارد به ریش بقیه می‌خندد. اما آن وقت‌ها یعنی بیشتر از صدوپنجاه سال قبل خدایی دعوا و کل‌کل‌ها هم آدمیزادی‌تر بود. مثلا یک مردی که ادبیات و طنز بلد بوده، آمده کتابی را نوشته و در آن با طایفه زن‌ها کل‌کل کرده.

این کتاب هم رفته و پس از چند وقت رسیده به دست زنی که اتفاقا او هم دستی در ادبیات داشته. با دیدن و خواندن کتاب «مردی»، عصبانی شده و قلم در دست گرفته و کتابی نوشته در رد کتاب اولی و کل‌کل با طایفه مردان. اولی شده تأدیب النسوان و دومی، معایب الرجال.حالا این دو کتاب ضمن تصحیح و پی‌نوشت و حاشیه، شده یک کتاب و در آن مطالبی آمده که آن کل‌کل‌ها را ربط می‌دهد به این کل‌کل‌ها. همین کل‌کل‌های امروز مردها و زن‌ها.