وقتی سخن از خواب و بیداری به میان میاد، نخستین پرسش اینه که اساساً چه نیازی به یادگیری و تحقیق درباره خواب و بیداری و شب و روز داریم؟ سالهاست که بی هیچ قاعده و قانونی، در ساعات مختلف میخوابیم و در ساعات مختلف دیگهای از خواب بیدار میشیم و هیچ مشکلی هم پیش نمیاد! مگر خواب و بیداری هم به آموزش نیاز داره؟
توی این پست میخوایم از منظر روایات معصومین انواع خواب رو بررسی کنیم و ببینیم دین برای این مسئله مهم چه نظری داره؟
-خواب سحر:
سحر از حدود دو تا سه ساعت پیش از اذان صبح شروع میشود و با اذان صبح به پایان میرسد. بیدار ماندن در این زمان، افزون بر فواید طبی برای جسم انسان، آثار بسیاری بر رشد روحی و معنوی او دارد؛ تا جایی که همه عرفا و بزرگان، رشد عقلانی و روحانی خود را حاصل بیداری و مناجات در این زمان میدانند.
-خواب عذاب:
خواب بینالطلوعین؛ از فجر (نماز صبح) تا طلوع آفتاب که مذموم است. خواب در این زمان را «عیلوله» مینامند. عیلوله از ماده «علل» و به معنای مرض است؛ زیرا خواب در این زمان بیماری زاست. در روایات اهل بیت خواب بینالطلوعین بسیار مکروه شمرده شده و درمقابل، بر بیدار ماندن در این زمان بسیار تأکید شده است.
-خواب لعنت:
خواب پس از طلوع آفتاب است؛ چراکه انسان را کسل میکند و سبب ضعف و سستی است. پس از خواب شبانه، بدن نیروی تازه بهدست میآورد و ذهن و اندیشه ما برای روبهرو شدن با مشکلات و یافتن راههای جدید موفقیت، کاملاً آماده است. این فرصت طلایی کار و کوشش را نباید ازدست داد. چنانکه در کتابهای مدیریت زمان نیز آمده است، شروع روز، اثری فوق العاده بر همه روز میگذارد. شروع خوب، یعنی روز خوب و شروع بد، یعنی روز بد.
-خواب راحت (قیلوله):
یکی از زمانهای مناسب برای خواب که در روایات اهل بیت به آن اشاره شده، خواب «قیلوله» یعنی خواب پیش از ظهر است. خوابی که زمان مجازش یکی دو ساعت پیش از اذان ظهر است و البته نباید طول مدت خوابیدن در این زمان زیاد باشد، بلکه به اندازه یک چرت نیمروزی کفایت می کند. ازآنجاکه مؤمن بین الطلوعین (از اذان صبح تا طلوع آفتاب) را بیدار است، پیش از ظهر به استراحت نیاز دارد. بنابراین، روشن ترین فایده خواب قیلوله، به دست آوردن انرژی برای ادامه فعالیتهای روزانه است.
۸-خواب حیلوله و غیلوله:
خواب حیلوله: خواب بعدازظهر یا خواب وقت ظهر. چون این خواب حائل و فاصل بین ظهر و نماز (ظهر) است، به آن «حیلوله» می گویند و چون تأخیر نماز از اول وقت ناپسند است، خوابیدن در این زمان خوب نیست.
خواب غیلوله: خواب آخر روز و موجب بیماری است. خوابیدن حدود نیم ساعت پیش از غروب را «غیلوله» میگویند. این خواب موجب هلاکت انسان میشود.
– خواب رخصت (بهترین زمان برای خوابیدن):
خواب سر شب، یعنی پس از نماز عشا تا ساعتی بین نیمه شب شرعی و اذان صبح است که برای استراحت بسیار مناسب و هر ساعت آن برابر با دو تا سه ساعت است؛ به این معنا که کیفیت خواب اول شب بسیار زیاد است و خستگی کار روز را از بین میبرد.
در روایات به خوابهایی در زمانهای خاص دیگری هم اشاره شده است مثل خواب غفلت، خواب حسرت، خواب بدبختی و…
اگر علاقه مندید تا سبک زندگی خودتون رو در مورد خواب و بیداری اصلاح کنید و توی این موضوع با آیات و روایات آشنا بشید کتاب خواب و بیداری رو مطالعه کنید.
دیدگاهتان را بنویسید