قصه های آمین؛داستان های رضوی از نویسندگان ایرانی

شيرم حلالت باشد سهراب!اگر نمي آمدي توي خوابم و مرا نمي بردي به حمزه رضا و قبرت را نشانم نمي دادي،دق مي کردم.اين کيخسرو که گوشش بدهکار نيست.مرد به اين گندگي،مي رود توي گنجه،بقچه لباس هايت  را در مي آورد و بو مي کند و گريه مي کند .بچه شده يک دستبند چرمي خريده ن گندگي مي رود توي گنجه بقچه لباس هايت را در مي آورد و بو مي کند و گريه مي کند بچه شده يک دستبند چرمي خريده و مي گويد :«سهرابم برگرده ،بهش ميدم ببنده به بازوش… گمش نکنم!بعد مي نشيند آنقدر شاهنامه مي خواند که حوصله آدم را سر ميبرد .من که دل به دلش نمي دهم ،مي گويد:«اگه سهرابم بود مي گفت اينجا رو دوبار بخون بابا خوب نشنيدم!قربون صدات»…