راز آن بوی شگفت

برشی از کتاب راز آن بوی شگفت:

صدا گفت:«بلند شو فرار کن!»صاحب آن صدای لرزان،دست های ابوعبدالله را باز کرد.پوستین گرمی به روی دوشش انداخت و گفت:این آخرین بخت توست .گروگان ها ی قبلی،همین جا بالای کوه دفن شدندوکسی خبر ندارد که چه بلایی به سرشان آمده است ؛اما تو…خوش اقبال بودی که تحمل من تمام شد و دیگر نمی توانم به این زندگی ادامه بدهم .بلند شو و برو…دور شو…!