به خانه آمدم هیچ کلمه‌ای در انتظارم نبود

از متن کتاب به خانه آمدم هیچ کلمه ای در انتظارم نبود :
با پرچمی بر دوش
به خانه آمدم
نیمی سرخ سهم برادرانم از جنگ
نیمی سپید سهم تن هایشان از مرگ
به خانه آمدم با لهجه ای عربی
از همان جنس صرف فعل های
«ضرب ، ضربا ، ضربوا »!
«قتل ، قتلا ، قتلو » !
«یا حبیبی » هم تنها ملودی کم رنگ خاطره ای بود از زنی
که سرباز زیر کلاه آهنی اش داشت !
به خانه آمدم
هیچ کلمه ای در انتظارم نبود!