هرمنوتیک و تئاتر

با وجود اینکه چند قرن از پیدایش هرمنوتیک و کارکرد آن در هنر می‌گذرد، اما هنوز در ایران شناخته شده نیست. به همین علت هم محمود صابری برای اولین بار دست به کار شده و نخستین پژوهش تئاتر از دیدگاه هرمنوتیک را به رشته تحریر درآورده است.
علم هرمنوتیک، مسیر درازدامنی را در طول تاریخ خود سپری کرده و دچار تحولات زیادی شده که به هرمنوتیک، با تعریف و گستره وسیع آن منجر شده است. از همین روی، نویسنده، بحث راجع به هرمنوتیک در تئاتر را با مروری بر تاریخچه و بررسی گونه‌های مختلف این علم آغاز کرده است. صابری برای ورود به بحث هرمنوتیک، سه شاخه این علم را مورد ارزیابی و تحلیل قرار داده؛ هرمنوتیک سنتی، هرمنوتیک مدرن و هرمنوتیک فلسفی.
نویسنده در بخش‌های نخستین کتابش به شرح و تعریف علم هرمنوتیک و اصول و قواعد تفسیر و دیدگاه‌های صاحب‌نظران درباره این علم پرداخته تا با این پیش زمینه، هنر تئاتر و عناصر تشکیل دهنده آن را مورد بررسی تفسیری و هرمنوتیکی قرار دهد.
هرمنوتیک همیشه یکی از بحث‌های جالب در محافل هنری بوده و همواره برداشت‌های گوناگونی که از این علم شده، گمراه‌کننده و نامفهوم بوده است؛ به همین خاطر هم پرداختن به کارکردهای هرمنوتیک در هنر، بحثی پیچیده است که مجالی طولانی را می‌طلبد. محمود صابری در این کتاب با پیش کشیدن بحث هرمنوتیک در تئاتر خواسته تا راهی را برای ورود هرمنوتیک به این هنر کهن بگشاید.