عکس پشه ای

کودکی یعنی تجربه بازیگوشانه زندگی. بچه‌ها زندگی را در رهایی و سرخوشی می‌آموزند و «سعیدو»، قهرمان قصه «عکس پشه‌ای»، یکی از‌‌ همان کودکانی است که میل دویدن روی لبه جوی و پریدن به هوا و لمس شانه‌های درخت را دارد و از مدرسه بیزار است. چرا که مدرسه ساحت نظم دادن به زندگی و آموختن در قالب همین نظم است.
نویسنده در داستان «عکس پشه‌ای»، سعیدو را آزاد می‌گذارد تا از جزء به جزء پیرامونش بیاموزد. آنجا که شاخه خشکیده درختی را با خود به خانه می‌برد و در باغچه می‌کارد، آنجا که شیوه‌های مختلفی را برای ماهیگیری می‌آموزد و آنجا که از شیوه نادرست پس‌انداز پول‌هایش، به کشف بهترین گزینه می‌رسد.
«عکس پشه‌ای» روایتی از میل کودکانه برای آموختن از طبیعت است و در جست‌وجوی درک صحیح از شیوه درست آموزش به کودکان. اگرچه نویسنده راه خیال سعیدو را باز می‌گذارد و به او اجازه می‌دهد که معماهای ذهنی‌اش را در طبیعت کشف کند، اما در کنار این تمایلات، مدرسه رفتن را نیز برای او مثل دویدن در پی گربه‌ها و کبوتر‌ها، ساده و دوست‌داشتنی می‌کند. «عکس پشه‌ای» در کنار توجه به اهمیت آموزش در مدرسه، ستایشگر زندگی است. تصویرگری‌های ملیکا سعیدا هم بر جذابیت این کتاب افزوده است.