قطار اندیمشک

نمای میانی:علیرضا قزوه متولد 1342 گرمسار است. او تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش به پایان رساند. رساله فوق لیسانس‌اش درباره ادبیات و شعر معاصر تاجیکستان ارائه بود و در سال 1377 به عنوان رایزن فرهنگی ایران در تاجیکستان انتخاب شد.
قزوه با کتاب شعر «مولا ویلا نداشت» به عنوان شاعری متعهد شناخته شد.
از وی اشعار فراوانی در زمینه دفاع مقدس و فلسطین در مطبوعات به چاپ رسیده است . قزوه هم¬اکنون مسئول مرکز آفرینش¬های ادبی حوزه هنری است.

نمای دور:مرتضی امیری اسفندقه( شاعر و منتقد): قطار اندیمشک به نظر من پخته‌ترین اثر علیرضا قزوه است. این پختگی را از اینجا می‌توان دریافت که با توجه به وجود سه نوع من در همه آثار یعنی «من شخصی»، «من اجتماعی»و «من جهانی»، در این کتاب و در همه آثار قزوه،«من اجتماعی» به شکل بارزی نمود دارد وحتی مبارزه‌ای با «من شخصی» دیده می‌شود.
با توجه به این که کتاب قطار اندیمشک مجموعه‌ای از کتاب‌های پیشین او هم هست می‌توان ویژگی‌های شعری او را در این کتاب و در همه آثار چنین برشمرد: توجه بیشتر به اسوه‌ها و اسطوره‌های میهنی در شعرهای اخیر، واضح و صریح بودن، بی‌پروایی در بازگو کردن حقایق، زبان مشخص و مستقل، صمیمیت زبان و توسعه اوزان.
هاشم کرونی(شاعر): قزوه سعی دارد، وسعت سرزمین شعرش فراتر از مرزهای زمان و مکان باشد. این توسعه¬بخشی معنایی گاهی در قالب تشخیص است و خود را زیبا بروز می¬دهد، ‌آنجا که مثلاً در چند شعر از دفتر آخر که به نام کتاب یعنی «قطار اندیمشک» نامگذاری شده، قطار، از جسمی آهنی، در معنا توسعه می¬یابد.
ازهمین قلم:از نخلستان تا خیابان( سوره مهر )، پرستو در قاف( سوره مهر)، با کاروان نیزه( سوره مهر)، این همه یوسف(سوره مهر)، دو رکعت عشق (سوره مهر)، چه عطر شگفتی ( سوره مهر )، خورشیدهای گمشده(سوره مهر)، قدم زدن در کلمات(سوره مهر)، شبلی و آتش( محراب اندیشه)، عشق علیه¬السلام( انجمن شاعران ایران).