هم‌ صدا با حلق اسماعیل

کتاب حاضر، مجموعه‌ای از سروده‌های مرحوم سید حسن حسینی شاعر و نویسنده متعهد است که در سه فصل گرد آمده است. شعرهای مجموعه در قالبهای: غزل، رباعی، مثنوی و سپیداند که گزیده‌ای از سروده‌های قبل از انقلاب و پس از انقلاب را شامل می‌شود. فصل اول کتاب که تحت عنوان سروده‌های سحرزاد آورده شده به گزیده‌ای از سروده‌های پس از انقلاب اختصاص دارد. بهاریه نخستین غزل حسینی است که با آمدن مراد آن مرحوم حضرت امام (ره) سروده شده چنین آغاز می‌شود: بهاران آمد و بگشود بر یاران دری دیگر نظر بر خاک میهن کن که بینی منظر دیگر ببین مهر فروزان را که دیگرگونه می‌تابد تو گویی پرتوافشاند ز بام خاوری دیگر حسینی در این غزل خودش را هم‌آواز حضرت امام (ه) می‌داند و حسینی شدنش را نیز در این راه می‌ستاید؛ «هم‌آواز خمینی شو، ز جان و دل حسینی شو / بزن در عرصه عالم صلای محشری دیگر» وی ورود حضرت امام (ره) را طلوع باور دیگر می‌داند و آن را مبارک می‌خواند. با رود آن بزرگ مرد خدایی، مرگ باورهای پوشالی را به چشم سر می‌بیند: کنون در صبح‌گاه مرگ باورهای پوشالی مبارک باد بر یاران طلوع باور دیگر سایر غزلها و مثنوی این فصل در چنین فضایی قد کشیده‌اند و در آن به شهیدان بزرگ: «از نسل سرخ سر به داران»، پاسداران مرزهای میهنی، رزمندگان اسلام، عرض ارادت نموده و یاد و خاطره آنان را گرامی داشته است: «آنان که حلق تشنه به خنجر سپرده‌اند آب حیات از لب شمشیر خورده‌اند» گرامی‌داشت یاد شهیدان هفتم تیر، رجایی و باهنر، آیت ‌الله دستغیب و سرداران بزرگ اسلام یادواره زیبایی در این فصل به خود اختصاص داده‌اند: «خطبه خون تو آغاز نماز دیگر است جسم گلگون تو آیینه راز دیگر است نشود زمزمه خون شهیدان خاموش سوز عرفانی این نغمه ز ساز دیگر است» فصل دوم کتاب که عنوان شب‌سروده‌ها را به خود اختصاص داده گزیده‌ای از سروده‌های پیش از انقلاب اسلامی است که روح مبارزه‌جویی، انقلاب و قیام در آن نفس می‌کشد: «در این حصار کهنه اجدادی با اینکه خواب مرهم صد زخم کهنه است با لای‌ لای دایه شب هرگز خوابم نمی‌برد!» فصل دوم کتاب مربوط به سپیدسرایی آن مرحوم است. پایان کتاب به دفتر رباعی دکتر حسن حسینی اختصاص دارد که زیباترین رباعیهای زبان و ادبیات فارسی را در خود جا داده است. «خرمن کفر» رباعی از حسینی است که تقدیم به معلم شهید دکتر علی شریعتی شده است: «آن لاله که داغی به دل ما زد و رفت بر مرده‌دلان بانگ مسیحا زد و رفت چون شمع به جمع عاشقان شعله کشید در خرمن کفر آتش «لا» زد و رفت» هم‌صدا با حلق اسماعیل برای علاقه‌مندان که سروده‌های مرحوم حسینی را با هم می‌خواهند خالی از لطف نیست.