نورد

ریچارد براتیگان می‌گوید نویسندگان در درجه اول باید از تجربه‌های شخصی خود  بنویسند. کتاب «نورد» مصداق بارز و موفق چنین رویکردی به نویسندگی است؛ چراکه محمدعلی گودینی خود سالیان بلندی در محیط‌های کارگری حضور داشته است.
او در داستان نخست کتاب که همان «نورد» نام دارد از کارگری حرف می‌زند که کارفرما با او فقط قراردادهای 89 روزه می‌بندند تا از زیر تعهد بیمه  و استخدام درآید. «یک سفارش کوچک» درباره مف‌ آبادی‌هاست که ناگهان اوضاع‌شان فرق کرده و همگی نمایشگاه مبل زده‌اند. داستان«چشم‌های بی‌سو» هم روایت پسربچه‌ای است که در پارچه‌فروشی دایی‌اش کار می‌کند و باید برای از دست ندادن کار، اخلاق را زیر پا بگذارد. گودینی در داستان «بایگانی» طمع‌ورزی‌ها و  روزمرگی چند کارمند را روایت می‌کند. اما با داستان «از ما بهتران» به فضای مورد علاقه‌اش بازمی‌گردد و داستان طنزآمیز جنی را روایت می‌کند که وارد یک کارخانه شده است! «اتوبوس اصناف» هم فضایی طنزآلود دارد  و قصه مغازه‌دارهایی را بیان می‌کند که اتوبوس‌شان به سمت جشن  ششم بهمن در زمان پیش از انقلاب می‌رود اما در بین راه با یک گله بز تصادف می‌کند! از چهار داستان باقیمانده کتاب هم سه داستان در فضاهای کارگری روی می‌دهد؛ یعنی داستان‌های«باشگاه خنده‌درمانی»، «انضباط» و«مدیر جدید» که هر کدام جلوه‌های تازه و جذابی از این فضاها را ترسیم می‌کنند.