نبوت

در بحث نبوت کتابی است جامع با بیانی رسا و بسیار ساده از شهید محراب آیت الله دستغیب، نخست از روی دلیل عقل ثابت می کند که بشر چون مدنی الطبع است و خواهی نخواهی اجتماعی است، نیاز به مقرراتی دارد تا در موارد اصطکاک منافع طبق آن مقررات عمل شود و از حیث معنویت نیز هر فردی نیاز به راهنما داشته تا بتواند به سعادت ابدیش برسد؛ سپس با ذکر مثالی نتیجه می گیرد که قانونگذار باید حتما محیط بر مصالح و مفاسد امور در همه دوره ها و برای همه جاها باشد. از این گذشته باید بی غرض بوده و قوه مجریه نیز داشته باشد و راستی در قانون الهی هر فرد معتقدی ملزم است در تنهایی یا جمع آن را اجراء نماید. سپس لزوم عصمت را در انبیاء یادآور می شود، نه تنها عصمت از گناه بلکه از سهو و خطا و اشتباه، آنگاه برتری انبیاء نسبت به زیردستانشان را یادآور می شود.
ادعای مدعی نبوت باید با عقل سازگار باشد و از معجرات موقت و باقی سخن می رود و علوم مختلف در قرآن مجید را با ذکر نمونه هائی از طب و هیئت وفقه و اخلاق و خبرهای غیبی آن، معجزه بودن قرآن را از جهات مختلف بیان می نماید. از سه سوره تبت و کوثر و روم و خبرهای غیبی که در آنهاست، از آب دهان پیغمبر و معجزات زبان محمد (ص) و استجابت دعاهایش سخن ها می گوید و محمد (ص) را گواه بر علم و قدرت خداوندی و صفات کمالیه اش را مظهر صفات خداوندی می داند از عفوش داستان ها نقل می کند.
در بخش دیگر از این کتاب هدف از بعثت انبیاء را بحث می کند که با استشهاد به آیات قرآن تکامل انسانیت و
حیات حقیقی را منظور از بعثت می شمارد، آنگاه با بیانی شیرین اقسام حیات نباتی و حیوانی و انسانی را تشریح می کند و حیات انسانی را نتیجه نور معرفت می داند و برای تنوع در مطالب از داستان های متعدد شاهد می آورد.
در آخرین بحث، از نشانه های اقسام حیات سخن می گوید و اهمیت حیات انسانی را یادآور می شود و روشن می کند که موت حیوانی مهم نیست، بلکه مرگ دل مهم است و قرآن می فرماید: تا زنده را بترسانی نه مرده و تو نمی توانی به مرده بشنوائی و بالجمله خواننده را تحریک می کند تا به دنبال سبب حیات انسانی بر آید و آن را در ارتباط با آل محمد (ص) می شناساند. از حقوق پدر روحانی یعنی محمد و علی سخن می گوید و آن را بیش از حقوق پدر جسمانی می داند و خواننده را تشویق می کند در قلعه محکم ولایت در آید و به ندای خواننده الهی پاسخ مثبت دهد.