امام علی (علیه السلام) بزرگ مردی ناشناخته

امام علی (علیه السلام) بزرگ مردی ناشناخته

کتاب «امام علی، بزرگمردی ناشناخته» تالیف سیدغلامرضا حسینی، ضمن توصیف علی‌بن ابی‌طالب در آیات قرآنی، برگ‌هایی از فضایل و زندگانی آن امام همام را از صفحات کتاب تاریخ ورق می‌زند.

علی(علیه السلام) جانشین بر حق پیامبر(صلی الله علیه و آله) و امام شیعیان است. اگر بخواهیم از بزرگ‌مردی ناشناخته سخن بگوییم، باید چنین شروع کنیم که او با هر دسته از مردم به مرام خود سخن می‌گفت و برخورد می‌کرد.

می خواهیم از بزرگ مردی ناشناخته سخن بگوییم که با هر دسته از مردم به مرام خود سخن می گفت و برخورد می نمود؛ با متفکران از منظر بلندی فکرشان، با نیکوکاران از جهت نیکیِ عملشان، با دانشمندان به علم بی پایانشان، با محققان از حیث تحقیق و کاوش مستمرشان، با محبّت پیشگان از نظر مهر و عطوفت شان، با بی رغبتان به دنیا از سیره زهد و بی رغبتی شان، با مصلحان اجتماعی از شیوه اصلاحات شان، با دردمندان از درد فراوان شان، با ستم دیدگان از احساس مظلومیت شان، با ادیبان با ادب شان، با قهرمانان از نظر شجاعتشان، با شهیدان به درجات والایشان و با انسانیتِ هر زمانی به آنچه که آن را شرف می بخشد و بلند مرتبه می سازد، برخورد می کرد.

برشی از کتاب:

وجود مبارک رسول خداصلی الله علیه وآله در ضمن حدیثی فرمود: «پروردگارم درباره علی علیه السلام کلماتی به من سفارش نموده، حضرت حقّ تعالی فرمود: ای محمّد! عرضه داشتم: لبّیک پروردگارم! فرمود: همانا علی علیه السلام فرمانروای مؤمنان و پیشوای متّقیان و زمامدار سفید رویان نورانی و رئیس و پیشوای مؤمنان است. و او کلمه ای است که بر پرهیزکاران لازم کرده ام؛ چون آنها اهل آن بودند و بدان سزاوارتر. پس علی علیه السلام را به این معنی مژده بده»