تشرف یافتگان به محضر حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه (دفتر اول)

تشرف یافتگان به محضر حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه (دفتر اول)

کتاب حاضر که برگرفته از کتاب گرانسنگ نجم الثاقب است روایت افرادی است که در زمان غیبت کبری به خدمت حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه) رسیده اند.

برشی از کتاب:

شفاى اسماعیل بن حسن هرقلى به دست آن جناب

عالم فاضل، على بن عیسى اربلى در کشف الغمه مى‌فرماید: خبر داد مرا جماعتى از ثقات برادران من که در بلاد حلّه شخصى بود که او را اسماعیل بن حسن هرقلى مى‌گفتند؛ از اهل قریه‌اى بود که او را هرقل مى‌گویند. وفات کرد در زمان من ومن او را ندیدم. حکایت کرد از براى من، پسر او، شمس الدین، گفت: حکایت کرد از براى من پدرم که بیرون آمد در وقت جوانى در ران چپ او چیزى که او را توثه مى‌گویند، به مقدار قبضه آدمى ودر هر فصل بهار مى‌ترکید واز آن خون وچرک مى‌رفت واین الم، او را از همه شغلى باز مى‌داشت. به حلّه آمد وبه خدمت رضى الدین على بن طاوس رفت واز این کوفت، شکوه نمود.

سیّد، جرّاحان حلّه را حاضر نموده، آن را دیدند وهمه گفتند: این توثه بر بالاى رگ اکحل برآمده است وعلاج آن نیست، الّا به بریدن واگر این را ببرّیم شاید رگ اکحل بریده شود وآن رگ، هرگاه بریده شد، اسماعیل زنده نمى‌ماند ودر این بریدن چون خطر عظیم است، مرتکب آن نمى‌شویم. سیّد به اسماعیل گفت: من به بغداد مى‌روم. باش تا تو را همراه ببرم وبه اطبّا وجرّاحان بغداد بنمایم. شاید وقوف ایشان بیشتر باشد وعلاجى توانند کرد. به بغداد آمد واطبّا را طلبید، نیز جمیعآ همان تشخیص کردند وهمان عذر گفتند واسماعیل دلگیر شد. سیّد مذکور به او گفت: حق تعالى نماز تو را با وجود این نجاست که به آن آلوده‌اى، قبول مى‌کند و صبر کردن در این الم، بى‌ اجر نیست.