نشان سحر

نشان سحر

“نشان سحر” اشعاری درباره ابعاد وجودی «امام زمان «عجل الله تعالی فرجه» و ظهور و غیبت ایشان است. در این کتاب سعی شده است احساسات خاص یک شیعه و مومن به ولایت و امامت درباره امام زمان و اهل‏بیت (ع) در قالب شعر بیان گردد. نگارنده (شاعر) در این اشعار پریشان خاطری و اندوه خویش را از دوری امام عصر و آرزوی ظهور و دیدار آن امام منعکس کرده و به گوشه ‏هایی از فضایل و کرامات آن حضرت به‏ ویژه اهتمام ایشان نسبت به شیعیان خویش اشاره نماید.

این مجموعه غزلیات در شش جلد با اسامی: 1 – عطش گمشده 2 – جرعه آخر 3 – سروِ روان 4 – عهد جانان 5 – نشان سحر 6 – سرودِ معرفت می باشد که ذکر و حمد بر درگاه حضرت دوست و خاصان بارگاه کبریایی ذات اقدس الهی می باشد.

برشی از کتاب:

یا هو

بنام آنکه ما را هستى از اوست         بهر میخانه ما را مستى از اوست

بشیدایى دل ما نکته دان است         بشهر عشق او امن و امان است

بذکر نام او جان در نهایت         باستغنا بود اندر کفایت

جدا از او ز هستى‌ها جدایم         رها از او بسختى‌ها رهایم

کمال و معرفت ما را از او شد         بحمد او زبان در گفتگو شد

شرار عشق او سوزد جهانى         جهاندار است و پیداى نهانى

کمند مهر او ما را کشاند         دل بى‌مهر او هرگز نماند

لب لعل اَر سخن شیرین بگوید         غبار کینه را شیرین بشوید

کمال خویش را گیرد بآغوش         ز لعل او شکر شیرین کند نوش

فنا جویم فنا خواهم جهانى         که او باقى بود در هر زمانى

دل بى‌درد او دل نیست ما را         به چون او، نمى‌خواهم چرا را

مى صافى بمستان شد مبارک         به ذکر او مرا جان شد مبارک

گرم عالم بسوزد عشق او بس         گریبان چاک را مهر رفو بس

باحمد نکته مى‌گیرد زن و مرد         که ما را چون بود این چهره زرد