فوز اکبر در توسلات به امام منتظر

فلسفه غیبت حضرت مهدی (عج) در میان متكلمان اولیه اسلامی مورد توجه بوده، مخصوصاً شیخ صدوق و شیخ طوسی به تبیین آن پرداخته و آثار مستقلی در این زمینه نگاشته‏اند. در نوشتار حاضر ریشه‏های كلامی این بحث و دیدگاههای متكلمان و دلایل عقلی امامت بحث شده سپس گزیده‏ای از نگرش‏های شیخ طوسی و صدوق و پاسخ‏های آنها به شبهات مربوط به غیبت مهدی ارائه شده است. در ادامه با ذكر شواهد و نمونه‏های تاریخی بسیار از كسانی كه عمر دراز داشته‏اند به دفاع از طول عمر امام زمان پرداخته و آنرا خلاف عقل ندانسته است.