دختر جنگ

کتاب «دختر جنگ» نوشته‌ی لعیا اعتمادی، روایتی ملموس و انسانی است که مخاطب را به دل واقعیت‌های تلخ غزه می‌برد. داستان با دختری به نام دیما شروع می‌شود؛ دختر ۱۰ ساله‌ای که دنیای ساده و شیرین کودکانه‌اش ناگهان با صدای فروریختن دیوارهای خانه و آوار جنگ خراب می‌شود. او پس از به هوش آمدن در شلوغی و همهمه‌ی بیمارستان، با حقیقت تلخ از دست دادن مادرش روبه‌رو شده و خود را وسط دنیایی تازه می‌بیند؛ دنیایی پر از چادرهای آوارگان، صف‌های طولانی آب، قوطی‌های کنسرو و آژیرهایی که تمامی ندارند.

دیما در کنار دوستانش و زنانی صبور و هم‌دوش، یاد می‌گیرد که چطور وسط خرابه‌ها دوام بیاورد، به دیگران دست یاری بدهد و معنای واقعی شجاعت و ایستادگی را لمس کند. او از کودکی آسیب‌دیده، به نوجوانی صبور و همراه تبدیل می‌شود که سعی دارد حتی در سخت‌ترین روزها، امید و مهربانی را در دل اطرافیانش زنده نگه دارد.

آنچه این کتاب را خواندنی می‌کند، نگاه صادقانه‌ی نویسنده است؛ او به‌جای تحلیل‌های پیچیده یا کلمات سنگین، سراغ جزئیات ملموس رفته تا مخاطب لرزش دست‌های یک کودک ده ساله و دلخوشی‌های کوچک او در دل بحران را کاملا حس کند. این اثر برای کسانی است که می‌خواهند از حد تیترهای خشک و روزمره‌ی خبری عبور کنند و زندگی واقعی، ترس‌ها و امیدهای نسلی را لمس کنند که وسط جنگ، خیلی زود بزرگ شده‌اند. همچنین لحن صادقانه و زاویه‌ی دید کودکانه‌ی داستان باعث شده تا نوجوانان به‌راحتی با دیما همزادپنداری کنند و والدین و مربیان نیز درک عمیق‌تری از ابعاد روحی زیستن در شرایط بحرانی به دست آورند.