مبانی نظری دکترین ظهور 1: هستی شناسی ظهور

«هستی » که معادل فارسی «وجود » است، از نظر فلاسفه امری روشن و بدیهی است، به گونه‌ای که تعریفی حقیقی از آن نمی‌توان ارائه کرد؛ و همۀ تعاریف، شرح اسم و تبدیل واژه‌ای به واژه‌ای مرادف است. مفهوم «وجود» و «موجود» بدیهى است؛ یعنى هر کسى، از آنها تصور روشن و واضحى دارد.

حتى اینکه «مفهوم وجود بدیهى است» نیز بدیهى است. بنا به قول منطقیون که تعریف واقعى دو نوع است: «حد» و «رسم»؛ مفهوم وجود نه قابل تعریف «حدّى» است و نه قابل تعریف از نوع «رسم». امّا واقعیت وجود در نهایت خفا و پنهانى است؛ یعنی حقیقت وجود نه تنها بدیهى نیست، نظرى نیز نیست، حقیقت وجود اساساً به ذهن منتقل نمی‌شود تا گفته شود که بدیهى است یا نظرى.

در هستی‌شناسی اسلامی، هستی دارای هدف، مبدأ، معاد، نظام اکمل و جلوه تام ظهور حق تعالی است. و مراد از هستی‌شناسی ظهور آن است که امام عصر(عج) جامع جمیع صفات و اسماء الهی و جلوه تام و تمام ظهور حق تعالی در کائنات است و ظهور خلیفه الله فی الارض در آخرالزمان شرک و نفاق، ظهور توحید خالص، اسلام ناب محمدی و ولایت حقه الهیه علویه در جوامع بشری است که قسط و عدالت، اخلاق و معنویت، آزادی و آزادگی، صلح و سلم، رفاه و پیشرفت را به ارمغان می‌آورد.