روش نقد ۵: نقد مکتب ها؛ آرامان تکامل (اگزیستانسیالیسم)

روش نقد ۵ اگزیستانسیالیزم:

اغراق نیست اگر این اثر را فلسفی‌ترین نوشته استاد بدانیم.البته او بین فلسفه اسلامی و فلسفه مسلمین فاصله می‌گذاشت همان‌طور که بینی اخلاق اسلامی و اخلاق مسلمین تفاوت زیادی هست اما هرگز برخورد توهین‌آمیز با فلسفه نداشت چنانکه می‌نویسد: آنچه وضعیت فکری امروز من است در این خلاصه می‌شود که بینش علمی بر اساس تجربه و بینش فلسفی بر اساس استدلال و بینش عرفانی بر اساس شهود همه و همه محتاج بینش دینی هستند.

همان‌طور که مذهب به علم در هدف و انگیزه و شکل‌بندی جهت می‌دهد همان‌طور بر فلسفه و عرفان اثر می‌گذارد و یقین و شهود این دو را راه می‌برد. من درحالی‌که برای این سه حرمتشان را قائلم، محدودیتشان را هم باور کرده‌ام و این است که به وحی روی آورده‌ام.در این کتاب ضمن توضیح زیبایی از اگزیستانسیالیزم سارتر به طرح شناخت انسان و جهان از نگاه وحی می‌پردازد درک حضوری برای آغاز شناخت و به‌جای قانون دکارت و عصیان کامو سپس روش شناخت در سه مرحله درک وضعیت درک تقدیر درک ترکیب، منظری نو و مبتنی بر آموزه‌های خالص دین است که باید مرور کردو برای شناخت جهان با طرح سؤالاتی اساسی روبرو هستیمآیا جهانی بیرون از ذهن هست؟ این جهان آیا با قانونمندی ، جمال و زیبایی و نظام همراه است یا پوچ و باطل و ناحق است؟ پاسخ‌هایی هست که نقطه ابهامی باقی نمی‌گذارد و غنای بی‌بدیل فلسفه اسلامی آشکار می‌گردد