واکنش امیرالمومنین حضرت علی (ع) در مقابل پناهندگان سیاسی صفین چه بود؟
یاران امیرالمؤمنین علی(ع) در جنگ های جمل و صفّین و نهروان خوش درخشیدند، اما عده ای در صفین، امام(ع) را با دشواری مواجه کردند و عده ای با وعده ها و هدیه های معاویه فریفته شدند و به او پیوستند. تاریخ، نام عده ای از آن ها را برده است: نُعمان بن بشیر، بُشر بن عصمه، قیس بن قُرّه، ذونواس عبدی و قیس بن زید.
پس از این اتفاق سهل بن حُنَیف انصاری، کارگزار آن حضرت در مدینه نامه ای به امام(ع) نوشت و از این اتفاق خبر داد.
سهل از یاران خاص رسول الله(ص) و رزمنده نبردهای صدر اسلام بود و در احد که بسیاری گریختند، او درخشید. او از خُرده گیران جدّی بر خلافت ابوبکر بود و امام(ع) بشارت بهشت به او داده بودند. امام صادق(ع) فرمود: احدی از قریش در خوبی ها جز برگزیدگان بنی هاشم بر او (سهل بن حُنَیف انصاری) پیشی نگرفته است. زمانی که از دنیا رفت، امیرمؤمنان(ع) بی تابی شدیدی نمود و پنج نوبت بر او نماز خواند.
امام علی(ع) در پاسخ به نامه سهل به او دلداری دادند و پرده از درون آن پناهندگان برداشتند:
اما بعد (از ستایش خداوند) به من رسید که مردانی از نزد تو (در حیطۀ فرمانداری تو) با حرکتی دزدانه (و پنهانی) به سمت معاویه می روند؛ هرگز به دلیل تعدادی که از دست تو می روند که یاری و کمک کردن آنها را نخواهی داشت، غضبناکِ اندوهگین مباش. برای گمراهیشان و آرامش تو از دست آنها، همین گریختنشان از هدایت و حقیقت و شتابشان به کوردلی و ناآگاهی کافی است.
آنها فقط اهل دنیایند که به سوی آن روی می کنند و از سر هراس به سمت آن شتاب می نمایند؛ درحالیکه عدالت را شناخته و (ظهور) آن را دیده و آن را شنیده و ضبط کرده بودند، و می دانستند مردم نزد ما درباره حق، برابرند و لذا به سمت گزینش دنیا گریختند. پس دور شدن از رحمت خدا و در هم کوبیده شدن نصیب آنان باد!
به خداوند سوگند! آنان از حقیقت کوچ نکردند (و نگریختند) و به عدالت هم نپیوستند (بلکه از عدالت گریختند و به جور ملحق شدند) و اما در این موضوع دل بسته ایم که خداوند دشواری پدیدآمده را آسان، و ناهمواری آن را صاف کند؛ اگر خدا بخواهد. والسلام.
در سال های بعد از پیروزی انقلاب تا به امروز هم نمونه های بسیاری داشتهایم از کسانی که فریب زر و نیرنگ دشمن را خورده اند و پناهنده دشمنان شده اند.
پناهندگی به سمت دشمن در همیشه تاریخ بوده است و نمایانگر اندیشه و نهان هر فردی است که از چه کسی می گریزد و به چه کسی پناه می برد؟
اما این پناهندگی، گاهی عامل تضعیف روحیه عده ای از یاران و مردمان ضعیف می شود؛ لذا امام(ع) درانتهای نامه میفرمایند: خداوند دشواری پدیدآمده را جبران کند.
آنچه خواندید برشی بود از شرح و ترجمه نامه هفتادم نهج البلاغه از جلد چهارم کتاب بر شانه های اقیانوس به قلم استاد علی رهبر.
در این مجموعه ۵ جلدی حجت الاسلام علی رهبر به پشتوانه تدریس چهل ساله نهج البلاغه برای دانشجویان، شرحی ادیبانه با مخاطب جوان به نگارش درآورده. اثری موجز و مفید برای ارتباط بیشتر نسل نو با سخنان آسمانی علی بن ابیطالب(ع)
اخیرا جلد پنجم این مجموعه کتاب ارزشمند منتشر شده که این نسخه جلدی پایانی این مجموعه و حاوی حکمت های نهج البلاغه هست.
برای سفارش این اثر به سایت کتاب جمکران مراجعه کنید:
دیدگاهتان را بنویسید