هنوز به پانزده سالگی نرسیده بود که با پدرش عبدالله همراه هفتاد نفر از مردم یثرب به حج رفتند و در منا با پیامبر(ص) ملاقات و گفتوگو کردند. جابر کم سن و سالترین آن جمع بود و اولین دیدارش با رسول خدا(ص) آنجا رقم خورد. پدرش عبدالله در غزوه بدر حضور پرشوری داشت و در جنگ احد جزو دوازده نفری بود که مسئول حفاظت از تنگه احد شد و در حمله مشرکان از پشت جبهه به شهادت رسید.
هنگام تولد اباعبدالله الحسین(ع) خداوند به عنوان هدیه به پیامبر(ص) لوحی اهدا کرد و ایشان آن را تقدیم حضرت زهرا(س) کرد. لوحی که در آن نام همه جانشینان رسول خدا(ص)، از امام اول امام علی(ع) تا امام دوازدهم امام مهدی؟عج؟ است. حدیث لوحِ حضرت فاطمه زهرا(س) جایگاه ویژهای در اثبات امامت و خلافت ائمه شیعه دارد که نقل آن در منابع مختلف فراوان است و سند آن مقبول. مشهورترین نقل این حدیث، از جابر بن عبدالله انصاری است.
جابر در آخرین حج پیامبر(ص) (حجه الوداع) نیز شرکت داشته و شاهد و راوی ماجرای غدیر بوده است. او به جزئیات سفر توجه داشته و آنها را ثبت و ضبط کرده و به روشنی برای مردم و اندیشمندان بازگو نموده است. او و دیگر زبدگان از اصحاب پیامبر(ص) سخنان آن روز حضرت را برای مردم بازگو میکردند و نمیگذاشتند غدیر خم از خاطرهها محو شود.
جابر در طول عمر با برکت خود محضر پنج معصوم(علیهم السلام) را درک کرد و در زمانه هر کدام جزو پیروان و یاران آنان بود. در زمان امیرالمؤمنین(ع) در جنگهای جمل و صفین و نهروان در رکاب ایشان بود. او در شمار یاران امام حسن و امام حسین(علیهم السلام) نیز بوده است البته به دلیل کهولت سن در کربلا حضور نداشته است.
در زمان امام سجاد(ع) در حالی که مردم به خاطر ترس، از همراهی و اظهار محبت به اهل بیت(علیهم السلام) دوری میکردند به گونهای که امام سجاد(ع) را کم یاورترین امام دانستهاند جابر یکی از افراد اندکی بود که به امام سجاد(ع) وفادار ماند. او امام باقر(ع) را نیز درک کرده و سلام مخصوص پیامبر(ص) را به ایشان رسانده است و به دست امام باقر(ع) چشمان نابینایش بینا شده است.
هنگامی که خبر شهادت اباعبدالله(ع) منتشر شد و اکثریت جامعه در این فاجعه یا شرکت کرده بودند یا سکوت، جابر صحابی بزرگوار و جلیل القدر رسول خدا(ص) از مدینه راه میافتد به سمت کربلا. همه او را میشناسند صحابی که از اول با پیامبر همراه بوده است. او میآید نه در خفا بلکه به عنوان زیارت تربت حسینبنعلی(ع)؛ آدابی را که در حجّ باید رعایت کنند بهجا میآورد: در فرات غسل میکند؛ لباس احرام میپوشد؛ یک قطعه پارچه به شانهاش میاندازد و یک قطعه پارچه به کمرش میبندد؛ و در حقیقت مُحرِم حرم محبوبش میشود. قدمها را آهسته برمیدارد و وقتی هم به کربلا میرسد و تربت سید الشهداء(ع) را میبیند فریاد برمیآورد: “حبیبی یا حسین”.
جابر میشود اولین زائر اربعین، و در تمام نقلهای تاریخی آمده است. زیارت جابر یک زیارت عادی نبود، بلکه زیارتی حماسی، همراه با اشک، آه و حسرت بود. او با این عمل خود سدها را شکست و به مردم آن زمان جرئت داد که به زیارت قبر مولای خویش بروند و از ستمکاران زمان خود اعلام برائت کنند.
حاج شیخ مرتضی انصاری دزفولی و آیت الله معظّم مولی حسینقلی همدانی از یادگاریها و نوادگان این صحابی بزرگ پیامبر(ص) هستند.
دیدگاهتان را بنویسید