هولوکاست چیست؟
هولوکاست به معنای سوزاندن با آتش است که شیء میسوزد و کاملاً ازبین برود. هولوکاست، دراصطلاح به معنای قربانی بزرگ است و به جریانی گفته میشود که مدعیاند در جنگ جهانی دوم، شش میلیون یهودی ابتدا در گتوهایی جمع آوری، و سپس در اردوگاههای کار اجباری مانند آشویتس تجمیع شدند. بعد آنها را به اتاقهای گاز منتقل کردند تا خفه شوند. اجسادشان نیز به دست ارتش آلمان نازی به هدف نسل کشی و با شعار نژادی در کورههای آدم سوزی سوزانده شد و بقیه را به تبعید اجباری و زندان و اخراج از کشورهای خود وادار کردند.
تبلیغات گسترده:
در شش دههای که از جنگ جهانی دوم میگذرد، این مضمون در هزاران سریال، فیلم، کتاب داستانی و… آمده است و باعث شده حتی در کتابهای درسی، منابع رسمی تاریخی، موزهها و بناهای یادبود، به این موضوع توجه شود و بهصورت امری حتمی در ذهن جهانیان جا بیفتد. این تبلیغات چنان گسترده بوده است که در کشور ما نیز جنگ دوم جهانی، با هیتلر و یهودکشی و نازیسم و هولوکاست یکسان پنداشته میشود و از کشتههای بیست میلیونی روسها و دوازده میلیونی آلمانها و مقتولان بیست میلیونی دیگر کشورهای اروپایی، آفریقایی و آسیایی بحثی نمیشود. شهادت شاهدان به نفع این اسطوره، بهویژه شهادتهای اجباری و جعلی دادگاه نورنبرگ، بیشترین ادّله موافقان هولوکاست است!
فلسطین؛ قربانی مظلوم:
هولوکاست امروزه ابعاد پیچیدهای دارد. شاید بتوان این پدیده سراسر اغراق را، قطعنامه وجدان آزرده اروپاییها برای تسلیم کردن سرزمین ملت فلسطین به ملتی دانست که میپندارند بر آن ها ستم کردهاند. بعد از سال ۱۹۴۵ م و پایان جنگ خانمان سوز دوم جهانی، ماشین تبلیغاتی فاتحان جنگ با همراهی سران صهیونیست آن، در اقدامی حسابشده و با تبلیغاتی عجیب، ذهنیت فعلی را درباره کشتار یهودیان پدید آوردند. در ادامه، غرب به سرکردگی انگلستان و آمریکا، نطفه فساد و غارت زمین را در فلسطین مظلوم کاشت و ملت فلسطین را محکوم کرد تا تاوان گناهِ مشکوک اروپاییان را بپردازند.
گزارش یک محقق فرانسوی:
پروفسور روبر فوریسون نویسنده و محقق برجسته و مشهور فرانسوی، در کتاب اتاق های گاز (در جنگ جهانی دوم) واقعیت یا افسانه؟ با استناد به دفتر خاطرات و یادداشتهای دکتر یوهان پل کرمر، پزشک مخصوص و مسئول اردوگاه آشویتس، ثابت میکند که در آشویتس، کشتاری رخ نداده و مرگها بر اثر بیماری بوده است. فوریسون با استناد به دفتر خاطرات پزشک مخصوص اردوگاه آشویتس میافزاید: «وقتی دکتر یوهان پل کرمر در تاریخ سی ام اوت ۱۹۴۲، یعنی اواسط تابستان برای مدت ۸۱ روز به اردوگاه آشویتس رسید، مدت چهارماه بود که آلمانیها تلاش میکردند اپیدمی تیفوس را مهار کنند و از بین ببرند»!
تناقض!
درباره تعداد کشتهشدگان این اردوگاه گزارشهای ضدّونقیضی بیان شده است؛ رقم شش میلیون کشته، پیش از پایان جنگ، در نوشتههای یک یهودی روس به نام ایلیا راهرنبرگ درج شده بود، اما درباره این رقم، بسیاری از محققان تشکیک کردهاند. ناهوم گلدمن، رئیس کنگره جهانی یهود اعتراف میکند که این رقم را وی تعیین کرده تا غرامت بیشتری بابت کشتهشدگان یهودی دریافت کند!
یا بنابر گزارش شوروی و بازبینیهای پیوسته مورخان، چهارمیلیون نفر در اردوگاه آشویتس کشته شده اند. همچنین بنابر اظهارنظر پولیاکف، مورخ صهیونیست در کتاب ادعیه نفرت، دومیلیون نفر در این اردوگاه قتل عام شدهاند و بنابه گفته رائول هیلبرگ، یکی دیگر از مورخان صهیونیست، یک میلیونودویستوپنجاه هزار نفر در این اردوگاه به قتل رسیدهاند!
و بازهم تناقض!
بداریدا، مدیر مؤسسه تاریخ معاصر در مرکز پژوهشهای علمی فرانسه دراینباره مینویسد: ازآنجاکه رقم چهارمیلیون نفر بر هیچ قاعده محکمی استوار نیست، قابل قبول نیست. او همچنین در روزنامه لوموند بیستوسوم ژوئیه ۱۹۹۶ مینویسد: اگر به قابل اعتمادترین آمار و ارقام اعتماد کنیم، به رقم تقریبیِ یک میلیون کشته خواهیم رسید. جالب اینجاست که نتایج این گزارش ها به تعویض تابلویی انجامید که رقم چهارمیلیون کشته را در اردوگاه آشوتیس نشان میداد و به جای آن، در تابلویی دیگر، رقم یکمیلیون کشته جایگزین شد!
سلطهطلبی صهیونیستها:
بیشک در جنگ جهانی دوم افراد بیگناه بسیاری از ملیتها و قومیتهای مختلف، اعم از زن و مرد و کودک در اثر بیماری، گرسنگی و سایر مسائل مربوط به جنگ کشته شدهاند و به یقین یهودیان نیز قربانیانی در این جنگ داشتهاند و مانند سایر انسانهای بیگناه، قربانی توسعهطلبی هیتلر شدند، اما برجسته کردن کشتگان یهودی و برگزاری یادبودهای سالیانه، آن هم با چنین هجمه تبلیغاتی عظیم، صرفاً در سلطهطلبی و منفعتطلبی گروههای صهیونیستی ریشه دارد. همچنین رنج و آلام یک قوم یا ملت، توجیهی برای جنایتهای آنها برضد سایر ملتها نیست. بنابراین، برجسته کردن مسئله هولوکاست، صرفاً سرپوشی بر جنایت های رژیم اسرائیل در فلسطین است.
آنچه خواندید برشی از کتاب دین انیمیشن سبک زندگی به قلم مرحوم محمدحسین فرج نژاد و همکاران از انتشارات کتاب جمکران بود.
دیدگاهتان را بنویسید