,

ملت مبعوث – جلسه دوم

ملت مبعوث – جلسه دوم

بسم الله الرحمن الرحیم

مقدمه و کلیات
مفاهیم کلیدی: فقدان لفظ در برابر اصالت مفهوم در قرآن
یکی از نکات کلیدی و ظریف مطرح‌شده در متن این است که اگر انسان کل قرآن کریم را جستجو کند، اصطلاح صریح «ملت مبعوث» را با همین واژگان پیدا نخواهد کرد؛ با این حال، تمام حقیقت، ماهیت و ریشه‌های ملت مبعوث در متن قرآن کریم حضور تام دارد.
استاد تاکید می‌کنند که اساساً هدف از نزول قرآن و غایت آن، ساختن و پرورش دادن یک «ملت مبعوث‌شده الهی» است. بنابراین، هرچند ممکن است واژه «بعثت» به‌طور مستقیم در کنار این ترکیب نیامده باشد، اما محتوا، روح و عصاره قرآن کریم در پی هویت‌بخشی و شکل‌دهی به چنین ملتی است. در این مسیر، استمداد از اهل بیت (ع) و امام زمان (عج) برای فهم دقیق‌تر این معارف امری ضروری دانسته شده است تا این ملت مبعوث بتواند در نهایت به لشکریان موعود در زمان ظهور حضرت ولی عصر (عج) متصل شود.
استدلال اصلی: مراحل سه‌گانه انقلاب‌های توحیدی (با تأکید بر تطبیق تاریخی انقلاب اسلامی و انقلاب موسی (علیه السلام))
استاد برای تبیین عمیق‌تر ماهیت ملت مبعوث، یک استدلال ساختاری و مقایسه‌ای را مطرح می‌کند. او با طرح این پرسش که «انقلاب‌ها چه مراحلی را طی می‌کنند؟»، انقلاب اسلامی ایران و انقلاب حضرت موسی (علیه السلام) را به عنوان دو نمونه بارز از انقلاب‌های توحیدی در کنار هم قرار می‌دهد و مراحل تحول آن‌ها را در سه گام اساسی تحلیل می‌کند:
۱. مرحله اول: طاغوت‌افکنی (کنار زدن نظام‌های استکباری)
در انقلاب اسلامی: گام نخست، ریشه‌کن کردن رژیم طاغوت و سرنگونی شاه پهلوی بود. ملت باید نسبت خود را با طاغوت تعریف می‌کرد و نظام فرعونی زمان را کنار می‌زد.
در انقلاب موسی (ع): گام نخست، برخورد با فرعون و شکستن نظام استکباری او بود که با عبور از نیل به مرحله حساسی رسید.
۲. مرحله دوم: نظام‌سازی (شکل‌گیری ساختار و قانون)
در انقلاب اسلامی: جوامع پس از پیروزی رها نمی‌شوند. نظام سیاسی باید تعریف شود. ایشان در اینجا به رویدادهای سرنوشت‌ساز پس از انقلاب اشاره می‌کند: ۵۰ روز پس از پیروزی در ۲۲ بهمن ۵۷، رفراندوم بزرگ ۱۲ فروردین ۵۸ برای تعیین شکل نظام برگزار شد و مردم به «جمهوری اسلامی» (نه یک کلمه کمتر و نه یک کلمه بیشتر) رای دادند. پس از آن نیز تدوین قانون اساسی و همه‌پرسی آن انجام گرفت.
نقد دیدگاه‌های انحرافی: استاد به شدت با این گزاره نادرست که «مردم در سال ۵۷ می‌دانستند چه نمی‌خواهند، اما نمی‌دانستند چه می‌خواهند» مخالفت کرده و آن را اتهامی بی‌اساس به ملت آگاه ایران می‌داند. او تاکید می‌کند که ملت ایران با آگاهی کامل، با رای بی‌نظیر و معجزه‌گونه، پای صندوق‌های رای آمدند. معمار کبیر انقلاب (امام خمینی) به عنوان نائب امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف)، با دقت تمام این حرکت را به سمت مقصد نهایی رهبری کرد.
هشدار درباره تحریف: در این بخش، به وصایا و هشدارهای مهم شهید مطهری درباره دو خطر «تحریم» و «تحریف» اشاره می‌شود. سخنران متذکر می‌شود که خطر «تحریف» بسیار بزرگ‌تر از تحریم است و اگر جامعه از تحریف عبور کند، در مواجهه با تحریم‌ها نیز پیروز خواهد شد. همچنین بیعت با آرمان‌های امام خمینی (ره) به معنای پذیرش توأمان «اسلام» و «جمهور» است؛ اسلامِ بدون جمهور و جمهورِ بدون اسلام، تحریف حقیقت انقلاب است.
در انقلاب موسی (ع): پس از عبور از نیل و شکست فرعون، حضرت موسی (ع) برای نظام‌سازی و آوردن الواح مقدس تورات (قانون الهی) به میقات رفت و حضرت هارون (ع) را به عنوان جانشین خود در جامعه گذاشت تا پیوستگی و بقای جامعه حفظ شود.
۳. مرحله سوم: دولت‌سازی (ایجاد کارگزاران و قوای اجرایی)
توضیح اصطلاح‌شناختی: استاد تصریح می‌کند که منظور از «دولت» در ادبیات علوم سیاسی اسلامی، قوه مجریه و مجموعه کارگزاران اداره‌کننده نظام اسلامی است.
ایشان در ادامه برای تایید اهمیت این مرحله و پیوند آن با معارف دینی، به فرازی از «دعای افتتاح» اشاره می‌کند که در آن مومنان از خداوند درخواست می‌کنند تا دولت کریمه اسلامی را محقق سازد و زمینه‌ساز سعادت جامعه گردد.
۱. رویکرد استکبارستیزی و بی‌رحمی دشمنان در تقابل با اراده ملت
استاد بحث را با اشاره به فشارهای همه‌جانبه‌ی قدرت‌های اروپایی و غربی علیه کشور ادامه می دهند؛استدلال محوری در این بخش آن است که دولت‌های استکباری با تمام توان و ابزارهای سیاسی و اقتصادی برای تحت فشار قرار دادن ملت به میدان آمده‌اند؛ با این حال، در برابر اراده الهی و ایمانی این ملت شکست خورده‌اند.
ایشان با اشاره به جنایات دشمن — از جمله حملات به زیرساخت‌های صنعتی تا فجایع انسانی مانند حمله به دانش‌آموزان بی‌گناه (با ذکر نمونه‌هایی چون مدرسه شجره طیبه میناب و تفحص‌های مرتبط) — قساوت دشمن را به تصویر می‌کشد. هدف دشمن از این جنایات، ایجاد هراس و تسلیم کردن ملت است؛ اما ایشان با استناد به آیات قرآنی (مانند «أنزل سکینه فی قلوب المؤمنین لیازدادوا إیماناً مع إیمانهم») استدلال می‌کنند که اتفاقاً در سخت‌ترین شرایط، حضور مردم نه‌تنها کاهش نمی‌یابد، بلکه پرشورتر و قوی‌تر می‌شود و تهدیدها به فرصتی برای تحکیم ایمان و وحدت تبدیل می‌گردد.
۲. مقایسه تاریخی: کودتای ۲۸ مرداد در برابر حضور حماسی امروز
یکی از بخش‌های کلیدی متن، مقایسه تاریخی میان دو دوران متفاوت است:
دوران کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲: روزگار سلطه‌گران، ایجاد فضای ارعاب، خلوت شدن خیابان‌های پایتخت، سقوط دولت مصدق، روی کار آوردن پهلوی دوم و آغاز ۲۵ سال غارت ثروت‌های ملی کشور توسط استکبار. در آن زمان، ترس و دیکتاتوری بر جامعه حاکم بود و ملت عقب‌نشینی کرده بود.
دوران کنونی (هفت ماه حضور مستمر): شرایط کاملاً معکوس شده است. امروز هموطنان در سراسر کشور با حضور مسئولانه و پرشور خود، دل رزمندگان اسلام را گرم و دشمن را در هراس فرو برده‌اند. متن با اشاره به آمارهای حضور مردمی — از جمله ثبت‌نام بیش از ۵۰۰ هزار نفر تنها در عرض ۱۰۰ دقیقه برای اعلام آمادگی — این پدیده را بی‌نظیر توصیف می‌کند و بر آمادگی همه‌جانبه اقشار مختلف، اقوام و حتی آمادگی‌های مسلحانه برای دفاع از آرمان‌ها تأکید دارد.
۳. نقش‌آفرینی برجسته زنان در عرصه مقاومت
استاد با اشاره به پیامی که از آن با عنوان «پیام روز گذشته» یاد می‌کند، تحولی چشمگیر را برجسته می‌سازد: در حالی که در گذشته دلیری مردان شاخصه اصلی مقاومت بود، امروز بانوان در عرصه‌های حضور دلیرانه از مردان سبقت گرفته‌اند.
برای تبیین این جایگاه، به نمونه‌ای ملموس از همسر و مادر شهدا اشاره می‌شود؛ بانویی که پس از شهادت سردار رشید و فرزند نخبه و طلبه‌اش در زیر آوار حملات موشکی، در اوج مصیبت نه تنها دچار انقطاع و ناامیدی نمی‌شود، بلکه با ایمانی راسخ، رشادت همسر و فرزند شهیدش را فریاد می‌زند و به دیگران دلداری می‌دهد. این بخش نشان‌دهنده استمرار روحیه زنان کربلا (حضرت زینب و مادران قهرمان صدر اسلام و انقلاب اسلامی) در عصر حاضر است.
۴. رهبری، عبور از بحران‌ها و اتکا به امدادهای غیبی
ایشان به موضوع مهم رهبری و استمرار آن می‌پردازد و با اشاره به رحلت بنیان‌گذار انقلاب و انتخاب رهبر جدید، به آیه قرآنی «ما ننسخ من آیه أو ننسها نأت بخیر منها أو مثلها» استناد می‌کنند. ایشان توضیح می‌دهند که نگرانی‌های موقت مردم در فاصله میان رحلت امام و تعیین رهبری جدید، با دست قدرت الهی و در فضایی معنوی (مانند دعای جوشن کبیر در سحرهای ماه مبارک رمضان) برطرف شد.
اشاره به جانبازی رهبری (حضور در بیمارستان‌هایی که هدف حمله قرار گرفتند) و تخریب ساختمان‌های خبرگان توسط دشمن، نشان‌دهنده تلاش ناکام دشمن برای قطع ارتباط میان ملت و رهبری است. در این ساختار، همه‌چیز متکی بر قدرت لایزال الهی است و خواص باید ایمان به غیب را در محاسبات خود جدی بگیرند.
۵. مفهوم‌شناسی «ملت مبعوث» و ریشه‌های قرآنی آن
استاد برای تبیین عمیق‌تر هویت جامعه ایرانی، به تعریف مفهوم «ملت مبعوث» می‌پردازد و آن را از دو منظر منطقی و قرآنی بررسی می‌کند:
الف) تعریف ملت مبعوث
تعریف اول: بعثت مردم به معنای ظهور اراده الهی در قالب اراده ملی است. «یوم‌الله» روزی است که دست قدرت خدا از آستین یک ملت بیرون می‌آید تا فرعون‌ها را حذف کنند. هنگامی که مردم با آگاهی و مسئولیت جمعی برای تحقق ارزش‌های الهی قیام می‌کنند، اراده خداوند برای ظهور حق و محو باطل (جاء الحق و زهق الباطل) محقق می‌شود. در این میان، نقش تسلیحات و فناوری‌های پیشرفته نظامی (همچون موشک‌ها و پهپادها) نیز در راستای اراده الهی تفسیر می‌شود (وما رمیت إذ رمیت ولکن الله رمی).
تعریف دوم: ملت مبعوث، جامعه‌ای مؤمن در امتداد بعثت انبیای الهی است. همان‌طور که خداوند بهترین فرد را برای مأموریتی بزرگ برگزید، بهترین امت را نیز برای ادامه حرکت انبیا و تحقق وعده‌های الهی (مانند آیه ۵۵ سوره نور درباره وراثت مستضعفین در زمین) انتخاب کرده است.

ب) ریشه‌های قرآنی واژه «بعثت» برای غیر پیامبران
استاد با استناد به آیات قرآن کریم نشان می‌دهد که واژه «بعثت» و مشتقات آن تنها برای پیامبران به کار نرفته است، بلکه نمونه‌های قرآنی آن عبارتند از:

  1. بعثت حیوان: در داستان قابیل و هابیل، خداوند کلاغی را مأمور (فبعث الله غراباً) کرد تا به قابیل بیاموزد چگونه جنازه برادرش را دفن کند.
  2. بعثت بندگان جنگجو: در سوره اسراء (آیات ۴ و ۵) درباره فساد بنی‌اسرائیل آمده است که خداوند بندگانی سخت‌گیر و جنگجو را بر ضد آنان برمی‌انگیزد (بعثنا علیکم عباداً لنا أولى بأس شدید).
  3. بعثت عذاب: در سوره انعام (آیه ۶۵) اشاره شده که خداوند قادر است عذابی از بالای سر بر انسان‌ها مبعوث کند.
  4. بعثت مردگان در قیامت: مانند آیات مربوط به زنده شدن اموات در روز رستاخیز.
  5. قیام به قسط و انسان‌سازی انقلاب اسلامی
    ایشان با استناد به آیه ۲۵ سوره مبارکه حدید (لقد أرسلنا رسلنا بالبینات وأنزلنا معهم الکتاب والمیزان لیقوم الناس بالقسط وأنزلنا الحدید فیه بأس شدید)، تحلیل نهایی خود را ارائه می‌دهند:
    نقش پیامبران:** ارسال رسل با بینات، کتاب و میزان برای این است که زمینه را فراهم کنند تا مردم خود برای اجرای عدالتقیام کنند (لیقوم الناس بالقسط).
    هنر انقلاب اسلامی: بزرگ‌ترین دستاورد انقلاب اسلامی تنها ساخت موشک و پهپاد نیست، بلکه انسان‌سازی و تربیت انسان‌های تراز (مانند شهید محسن حججی، سردار شهید حاج قاسم سلیمانی و شهدای والا مقام) است. خون این شهدا موجب شد تا ملت ایران پس از رحلت امام خمینی (ره) و در شرایط بحرانی، با تکیه بر ایمان به غیب و توسل به خدا، رهبری جامعه را تداوم ببخشد و به یک «ملت مبعوث» تبدیل شود.
    آمادگی نظامی و معنوی: در کنار تربیت انسانی، «آهن» و ابزار قدرت دفاعی (أنزلنا الحدید) نیز برای ساخت شمشیر و تجهیزات نظامی مورد نیاز است تا در تقابل با دشمنان، ننگ نصیب آنان و عزت نصیب جبهه حق گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *