آیا می‌دانستید در شرایط بحرانی، خطرناک‌ترین ترکش برای روح کودک شما از اخبار یا صدای انفجار شلیک نمی‌شود، بلکه از شیوه راه رفتن و نفس کشیدن خود شما در خانه سرچشمه می‌گیرد؟
شاید فکر کنید وقتی با صدای آهسته در آشپزخانه درباره اخبار ناگوار صحبت می‌کنید، یا وقتی نیمه‌شب با چشم‌های سرخ‌شده به صفحه گوشی خیره می‌شوید، فرزندتان متوجه چیزی نمی‌شود چون مشغول بازی با اسباب‌بازی‌هایش است. اما روان‌شناسی کودک ثابت کرده است که فرزندان ما، تشنه کلمات ما نیستند؛ آن‌ها هیجانات پنهان ما را می‌بلعند.
شما نمی‌توانید با دستانی لرزان، فنجان چای را نگه دارید، مدام کانال‌های خبری را بالا و پایین کنید و بعد دست روی سر کودکتان بکشید و بگویید: «همه چیز امن است، نترس!»
کودک میان کلام آرام شما و رفتار مضطربتان، دومی را انتخاب می‌کند. او با خود می‌گوید:« اگر اوضاع امن است، پس چرا قهرمان زندگی من این‌قدر ترسیده؟» و اینجاست که چرخه انتقال اضطراب کامل می‌شود. اما خبر خوب این است که کلید توقف این چرخه هم دقیقا در دست‌های خود شماست.
شما می‌توانید با چند اقدام ساده، دوباره به آن پناهگاه امنی تبدیل شوید که فرزندتان به آن نیاز دارد.
اصل طلایی: اول ماسک اکسیژن خودت را بزن!
در دستورالعمل‌های ایمنی پرواز آمده است: «هنگام افت فشار کابین، ابتدا ماسک اکسیژن خود و سپس ماسک کودک را بزنید». دلیل آن روشن است؛ والدی که بی‌هوش شده یا اکسیژن ندارد، نمی‌تواند جان فرزندش را نجات دهد.
در بحران‌های روانی و جنگ نیز دقیقا همین قانون حاکم است. آرامش واقعی والدین، مهم‌ترین محافظ روان کودک است.
چهار گام عملی برای مهار اضطراب والدین:
برای اینکه بتوانید فضای خانه را آرام نگه دارید، رعایت این ۴ راهکار عملی در زندگی روزمره ضروری است:
گام اول: با خود مهربان باشید
اولین قدم برای رسیدن به آرامش، پذیرش احساسات طبیعی است. ترس، کلافگی، پرخوابی یا کاهش عملکرد در ابتدای بحران، پاسخ‌های کاملا طبیعی بدن به یک شرایط غیرطبیعی هستند. احساس گناه یا سرکوب ترس، مسئله را پیچیده‌تر می‌کند. با خودتان مهربان باشید و این احساسات را بپذیرید.
گام دوم: حفظ ثبات و عادات معمول زندگی
مغز انسان در شرایط بحرانی نیازمند پیش‌بینی‌پذیری است. تا جای ممکن نظم و روال ثابت را حفظ کنید. هرچقدر ظاهر زندگی در خانه عادی‌تر و منظم‌تر مدیریت شود، حس امنیت بیشتری به کودک منتقل می‌شود.
گام سوم: مدیریت اخبار
پیگیری لحظه‌به‌لحظه اخبار جنگ و چک کردن مداوم شبکه‌های اجتماعی، دوز اضطراب شما را در حد خطرناکی بالا می‌برد.
• اخبار را حداکثر دو بار در روز و فقط از منابع رسمی دنبال کنید.
• پیگیری شایعات و جزییات هولناک را کاملا متوقف کنید.
گام چهارم: به‌کارگیری روش‌های آرام‌سازی رفتاری
تنها با فکر کردن نمی‌توان اضطراب را تخلیه کرد؛ باید از جسم و رفتارهای روزمره کمک گرفت. فعالیت‌هایی مانند:
• دوش گرفتن با آب گرم
• تلاوت قرآن و خواندن ادعیه آرامش‌بخش
• تمرینات تنفسی و ورزش‌های سبک
• خواندن کتاب‌های داستان و رمان
• گفت‌وگو با دوستان و اطرافیانی که منبع انرژی مثبت هستند.
روان‌شناسی اثبات کرده است افرادی که در زندگی «معنایی» دارند، آستانه تحمل و تاب‌آوری بالاتری در برابر رنج‌ها از خود نشان می‌دهند. در جهان‌بینی توحیدی، این معنا عمیق‌تر است.
وقتی شما باور داشته باشید که قدرت و تدبیر جهان در دست خدایی حکیم و مهربان است، نگاهتان از استیصال و انفعال به مقاومت فعالانه تغییر می‌کند.
دیدگاهتان را بنویسید