,

ملت مبعوث – جلسه سوم

ملت مبعوث – جلسه سوم

بسم الله الرحمن الرحیم

مقدمه و طرح بحث

استاد در این جلسه به تبیین و تحلیل «کارکردهای امت مبعوث‌شده» می‌پردازد؛ امتی که با حضور مستمر، حماسی و چندماهه خود در خیابان‌ها، جریانی نوین را رقم زده است. ایشان برای درک دقیق این پدیده، آن را به پنج دسته از کارکردهای بنیادین تقسیم می‌کند که عبارتند از:

 ۱. کارکرد هویتی، ۲. کارکرد ایمانی و معرفتی، ۳. کارکرد تربیتی، ۴. کارکرد اجتماعی، و ۵. کارکرد تمدنی. این تحلیل نشان می‌دهد که چگونه حضور این امت در میدان، نه‌تنها پاسخی به نیازهای مقطعی، بلکه زمینه‌ساز تحولات کلان دینی و اجتماعی از جمله ظهور امام عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف) است.

۱. کارکرد هویتی: تبدیل «من» به «ما» و شکل‌گیری هویت مشترک

نخستین و یکی از مهم‌ترین کارکردهای ملت مبعوث، کارکرد هویتی است. حضور بیش از ۲۰۰ شب در خیابان‌ها و آفریدن حماسه توسط این امت، منجر به ایجاد یک هویت مشترک، اهداف واحد و آرمان‌خواهی و عدالت‌خواهی مشترک شده است.

تبدیل «من» به «ما»: مهم‌ترین دستاورد این هویت مشترک، گذر از فردگرایی و تبدیل «من»های پراکنده به یک «ما»ی انسجام‌یافته است.

زمینه‌سازی برای ظهور: نویسنده با استناد به روایات مربوط به قرب ظهور (از جمله فرمایش امام محمد باقر (علیه السلام) درباره اینکه دولت اهل بیت (علیهم السلام) آخرین دولت‌هاست و پیش از آن، جهانیان به بن‌بست شعارهای خود می‌رسند)، بر این نکته تأکید می‌کند که ظهور نیازمند یک «استقبال عمومی» و «اضطرار به حجت» است.

سنت تغییر اجتماعی: بر اساس آیه شریفه «إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّی یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ»، تغییر بنیادین در جامعه رخ نمی‌دهد مگر اینکه انسان‌ها از پراکندگی فاصله گرفته و بر محور یک هدف واحد جمع شوند. این ائتلاف و تجمع هدفمند، اکنون در امت مبعوث‌شده به چشم می‌خورد.

احساس حضور در میدان: برخلاف قرائت‌های ایستا از انتظار که مروّج گوشه‌نشینی و قعود بودند (و علما با استناد به روایات و کتبی همچون *دادگستر جهان* نوشته آیت‌الله ابراهیم امینی به آن‌ها پاسخ داده و بر قیام لله تأکید کرده‌اند)، این امت با حضور فعال در خیابان و میدان، ابعاد مختلف انتظار (به‌ویژه بعد اجتماعی آن) را احیا و تقویت کرده است.

۲. کارکرد ایمانی و معرفتی: تعمیق شناخت امام و گذر از انتظار منفعلانه؛

دومین بعد مورد بررسی، کارکردهای ایمانی و معرفتی، است که خود را در دو محور نشان می‌دهد:

تعمیق معرفت به امام عصر (عج): حضور در اجتماعات و خیابان‌ها با ذکر نام مبارک حضرت در شعارها و پیام‌ها همراه بوده که این امر موجب شکل‌گیری معرفتی ویژه و عمیق نسبت به امام زمان (عج) در میان امت مبعوث‌شده گناه است.

اصلاح نگاه به مقوله انتظار (انتظار مسئولانه): استاد با اشاره به سیره ائمه معصومین (ع) — که همواره در مرکز تحولات و حوادث سیاسی و اجتماعی حضور فعال داشته‌اند و نمونه بارز آن در کتاب *انسان ۲۵۰ ساله* تبیین شده است — تأکید می‌کند که منتظران واقعی هیچ‌گاه منفعل نبوده‌اند. بر این اساس، انتظارِ مطرح‌شده در این امت، یک «انتظار مسئولانه» است و تفکر انتظار منفعلانه (که نمونه تاریخی آن در جریان‌هایی چون انجمن حجتیه دیده می‌شد) کاملاً رنگ باخته است.

۳. کارکردهای تربیتی: تاب‌آوری، استقامت و مشارکت اجتماعی؛

سومین دسته از کارکردها به حوزه تربیت انسانی و اخلاقی، اختصاص دارد که شامل موارد زیر است:

تاب‌آوری و استقامت: انسان‌هایی که بر پایه انتظار مبعوث شده‌اند، اهل صبر و مقاومت‌اند. در روایات اسلامی مکرراً از حرکات عجولانه نهی شده و کسانی که دچار شتاب‌زدگی می‌شوند (هلک المستعجلون) مردود شناخته شده‌اند؛ بنابراین، تسلیم در برابر مسیر حق و داشتن صبر و استقامت، پیش‌شرط انجام کارهای بزرگ و زمینه‌سازی ظهور است.

افزایش مشارکت‌های اجتماعی: اگرچه روحیه همکاری در جامعه وجود داشته، اما این حضور جمعی و مشارکت همگانی برای یک هدف واحد، گامی بزرگ در جهت ارتقای سطح تربیتی امت مبعوث‌شده محسوب می‌شود.

۴. کارکردهای اجتماعی: ریشه‌کنی بی‌تفاوتی اجتماعی؛

چهارمین کارکرد کلیدی، کارکردهای اجتماعی و به‌ویژه مبارزه با پدیده خطرناک بی‌تفاوتی است. نویسنده برای تبیین اهمیت این موضوع، انسان‌ها را به پنج گروه تقسیم می‌کند:

۱. صالحان: افرادی که خود انسان‌های خوبی هستند.

۲. مصلحان: کسانی که علاوه بر صلاح شخصی، بستر صلاح و فلاح دیگرا

ن را نیز فراهم می‌کنند.

۳. فاسدان: کسانی که مرتکب گناه می‌شوند.

۴. مفسدان: کسانی که علاوه بر گناه خود، زمینه گناه دیگران را نیز فراهم می‌کنند.

۵. بی‌تفاوت‌ها: افرادی که موضع «به من چه» و «عیسی به دین خود، موسی به دین خود» را اتخاذ می‌کنند.

بی‌تفاوتی به مثابه سرطان اجتماعی:استاد با صراحت اعلام می‌کند که انسان بی‌تفاوت، حتی از انسان مفسد نیز خطرناک‌تر است؛ چرا که «بی‌تفاوتی اجتماعی» همچون یک سرطان، پیکره جامعه را تهدید می‌کند. ویژگی برجسته امت مبعوث‌شده این است که این بی‌تفاوتی نسبت به رویدادهای عرصه اجتماعی و جهانی در میان آن‌ها رنگ باخته و از بین رفته است؛ به این معنا که نسبت به سرنوشت جامعه و جهان احساس مسئولیت تام دارند.

**نتیجه‌گیری** استاد، پدیده «امت مبعوث‌شده» و حضور حماسی آن‌ها را جریانی عمیق و چندبعدی معرفی می‌کنند که در حال باز تعریف مفاهیمی چون انتظار، مسئولیت اجتماعی، معرفت دینی و هویت جمعی است. این امت با گذر از فردگرایی و انفعال، و با تکیه بر هویت مشترک، معرفت عمیق به امام (عج الله تعالی فرجه الشریف)، تاب‌آوری تربیتی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی (طرد کامل بی‌تفاوتی)، در حال ایجاد بسترهای لازم و زمینه‌سازی واقعی برای تحقق وعده بزرگ الهی یعنی ظهور امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف)، هستند. ارتباط میان این بخش‌ها به زیبایی نشان می‌دهد که چگونه تحول در نگاه فردی (معرفت و انتظار مسئولانه) به تحول در عرصه اجتماعی (تشکیل امت واحد و رفع بی‌تفاوتی) و در نهایت به یک حرکت تمدن‌ساز منجر می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *