در این جلسه ابتدا دکتر اسعد به بیان تاریخچه نوع کار و مکان و موضوع انتخابی پرداخت و بیان کرد: به دلیل فاصله افتادن بین قشر مبلغ و مردم عادی در باب تبلیغ دین و بیان موضوعات الهی، از آنجایی که تمام مکان ها به دلیل حضور خداوند مقدس است و باید میادین تبلیغی فراتر از مساجد و منابر بروند او کافی شاپی را در تهران انتخاب کرده و چندین سال است با حضور مخاطبان گعده‌هایی صمیمانه با نام جمع گویا برگزار می کند برای گفت‌‌وگوهایی دین محور.
وی افزود شروع موضوع امید از برنامه خندوانه بوده است که او در آن برنامه قول داده شخص ناامیدی را امیدوار کند و این نقطه آغازی می شود برای طرح این موضوع در جلسات مختلف. در روزگاری که ناامیدی در دنیا حاکمیت دارد و مریضی جامعه بشری شده است.
این مبلغ آرژانتینی بحث جلسه خود را از اینجا آغاز کرد که گاهی برای بیان موضوعی باید از ضد آن شروع کرد. و برای بیان موضوع امید باید از ناامیدی شروع کرد. باید دانست علت آن چیست. و اگر بتوان علت را حذف کرد خودکار می‌شود به امید رسید. مشکل اصلی بشریت امید بستن به چیزهایی است که قدرت برطرف کردن آرزوهایش را ندارد. زیرا دنیا به نسبت انسان محدود و کم است و نمی‌تواند آرزوهای انسان کمال‌خواه را برطرف کند.
دکتر اسعد در ادامه اشاره کرد: مشکل در انتخاب‌های ماست و نباید به دنیایی که محدودیت دارد امید بست. بر اساس اصول روانشناسی امید احساس مثبتی باطنی است به یک توقع که قابل تحقق است. و حالت ظاهری امید، هم انتظار است.
سهیل اسعد با طرح این سوال که امام زمان با بحث امید چه ارتباطی دارد؟ در پاسخ، این گونه گفت که اساسا امید باید به جایی وصل باشد که قدرت برطرف کردن آرزوها را داشته باشد و چه کسی است که قدرت برطرف کردن تمام آرزوهای انسان را دارد جز خدا؟ ما خدا را داریم و این بسیار زیباست. انسان مومن احساس می کند هیچ وقت تنها نیست و کسی هست که می تواند تمام آرزوهایش را بر طرف کند و این تنها امید صحیح است. حال این خدایی که قادر مطلق است در دنیایی ما را آفریده و راه ارتباطی با خودش را امام زمان قرار داده است. امام زمان مدیر دنیاست و همه چیز دنیا تحت مدیریت اوست.
او در ادامه با طرح نظریه امامت تشیع بیان کرد در روانشناسی در باب امید تمام ابزارهای امیدآفرین مذهبی چون ذکر، دعا، توسل و … که فقط در فضای معنوی باشد و ملموس و در قالب انسانی نباشد قدرتش ضعیف تر از امیدی است که انسان به انسان دارد. و اصلا فلسفه قهرمان سازی های هالیوودی چون سوپرمن و مردعنکبوتی و … بر این اساس شکل گرفته است. خدا آماده است بین این دو مسئله که افراد امیدشان به خداست و از لحاظ روانی موجوداتی هستند که نیاز به یک امید انسانی دارند، جمع کرده و امام را مدیر دنیا قرار داده است. امام زمان کسی است که تمام جزئیات مسائل مادی و معنوی را به دست دارد و همه عالم را مدیریت می کند. پس کسی که به چنین امامی معتقد باشد ناامید نمی شود. زیرا بالاتر از خدا وجود ندارد و قدرتی فوق قدرت هاست.
دیدگاهتان را بنویسید