راه‌های نرفته‌ات را بپر حتی با جیب خالی!

راه‌های نرفته‌ات را بپر 1

قبل از هرچیزی یه آیۀ جالبی از قرآن کریم رو در رابطه با این موضوع با هم ببینیم: «از تو مىپرسند (در راه خدا) چه انفاق كنند. بگو: (جنس مال مهم نيست، بلكه) هر مالى انفاق كنيد براى پدر و مادر و نزدیكان و يتيمان و فقيران و درراه‌مانده باشد، و هر كار خيرى انجام دهيد، بىترديد خداوند به آن داناست.» (بقره آیه ۱۱۵)

شاید بعضیا بگن ای بابا شما هم نفست از جای گرم بلند میشه. هی میگم نره، تو میگی بدوش! ما آه نداریم با ناله سودا کنیم. اون وقت شما می‌گی برای اینکه به خدا برسیم، باید به این و اون پول بدیم! یه خدا رو بذارید برای ما فقیرا بمونه. دیگه خدا رو هم پولی نکنید!

موقعیت‌های کمکی که به ذهن ما می‌رسد، معمولاً هزینه زیادی دارد. نمی‌توانم یخچال جهیزیه عروس و داماد نیازمند را تهیه کنم یا نمی‌توانم یک کیسه برنج برای خانواده‌ای که توان تأمین خوراک خود را ندارند، بخرم یا حتی شاید نتوانم پول کیف و لباس بچه یتیمی را تأمین کنم. پس لابد من مخاطب دعوت به کمک کردن به فقیران نیستم.

شـ،هید حسین خرازی از فرمانده‌های جنگ می‌گفت: وقتی توی جبـ،هه هدایای مردمی رو باز می‌کردیم، درِِ یه نایلون رو باز کردم و دیدم که واقعاً یه قوطی خالی کمپوته که داخلش یک نامه هست. نوشته بود: «برادر رزمـ،نده، سلام. من یک دانش‌آموز دبستانی هستم. خانم معلم گفته بود برای کمک به رزمـ،ندگان جـ،بهه‌های حق علیه باطل، نفری یک کمپوت هدیه بفرستیم. با مادرم رفتم از مغازه بقالی کمپوت بخرم. قیمت هرکدام از کمپوت‌ها رو پرسیدم، خیلی گران بودند.

حتی کمپوت گلابی را که قیمتش ۲۵ تومان و از همه ارزانتر بود، نمی‌توانستم بخرم؛ آخر پول ما به اندازه سیر کردن شکم خانواده هم نیست. در راه برگشت کنار خیابان این قوطی خالی کمپوت را دیدم. برداشتم و چندبار بادقت آن را شستم تا تمیزِ تمیز شد. حالا یک خواهش از شما برادر رزمـ،نده دارم. هروقت تشنه شدید، با این قوطی آب بخورید تا من هم خوشحال بشوم و فکر کنم توانسته‌ام به جـ،بهه‌ها کمکی کنم.» حاج حسین می‌گفت: بچه ها تو سـ،نگر برای آب خوردن با این قوطی، نوبت می‌گرفتن؛ آب خوردنی که همراهش ریختن چند قطره اشک بود…

کسی که وارد وادی عاشقانه کمک کردن می‌شود، می‌داند که هرچند آنچه کمک می‌کند، ممکن است در ظاهر مشکل بزرگی را حل نکند، اما معشوق و محبوبِ ناپیدا به کمی و زیادی هدیه نگاه نمی‌کند. او که صاحب و مالک همه چیز است، نه احتیاجی به کیسه‌های پرپول دارد تا به درگاهش زیاد جلوه کند و نه کمپوتی خالی از نگاهش پنهان می‌ماند. آنچه برای خدای مهربان جذاب است، عاشقی و دلدادگی بنده است و اینکه برای عشقش حاضر شده چقدر از دارایی‌اش را هزینه کند؟

نکته جالب دیگری هم در این کمک با جیب خالی هست. اینکه خیلی اوقات همین کمک‌های اندک ما موجب می‌شود روزی خودمان هم زیادتر شود. شاید تعجب کنید، ولی یکی از راه‌های بیرون رفتن از تنگنای مالی، همین است که به دیگران کمک کنیم. می‌توانید این قاعده را امتحان کنید؛ ضرر ندارد. پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: «صدقه بدهید. همانا صدقه، مال را بسیار زیاد می‌کند.» (کافی، ج ۴، ص ۹)

آنچه خواندید برش‌هایی از کتاب راه‌های نرفته‌ات را بپر به قلم محمدعلی مفیدی و مصطفی امیرزرگر از تازه‌ترین آثار کتاب جمکران است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *