گفتمان جهانی مهدویت و آینده بشر

گفتمان جهانی مهدویت ، اندیشه فرجام شناسانه ای اسلامی با رویکرد گفتمانی است که به تبیین فرایند تحولات آینده بر پایه اصول، اهداف و کارکردهای نظریه قرآنی مهدویت می پردازد و با فراخواندن انسان معاصر به ارزش های متعالی و تمدّن ساز دین، رویکرد فراگیر به گفتمان مهدویت را ضامن سعادت و نجات بشر و نوید بخش ظهور منجی موعود (عج) برای تحقق جامعه آرمانی می داند.
این کتاب در سه بخش به بررسی این موضوع پرداخته است. در بخش نخست کتاب به تبیین اصطلاحات معطوف به آینده و تشابهات و تفاوت های آن پرداخته شده است، در بخش دوم با نگاه مقایسه ای به بررسی آینده بشر از در تئوری های فرجان شناسانه مکاتب بشری و آینده نگری اسلامی مبتنی بر اندیشه مهدویت پر داخته شده است و در بخش سوم مبانی، ویژگی ها و کار کردهای گفتمان جهانی مهدویت، مورد توجه قرار گرفته است.

162/000 ریال 145/800 ریال

اطلاعات کتاب

وزن398 g
قطع کتاب

رقعی

نوبت چاپ

اول

سال انتشار

1394

تعداد صفحه

324

زبان کتاب

فارسی

نوع جلد

جلد معمولی

شابک

9789649733784

گفتمان جهانی مهدویت و آینده بشر

پرسش این است که قلمرو حیات و حرکت انسان تا کجا امتداد و استمرار دارد؟ تا زمانی که پاسخ این پرسش مهم روشن نشود و حدود و کرانه های هستی انسان شناخته نشود، سخن از پایان تاریخ و فرجام کار انسان، مفهومی نخواهد داشت.
اگر بنا است انسان با مقیاس های کوتاه و نارسای صرفاً مادّی و زمینی، ارزش گذاری شود ـ چنان که در تفکّر اومانیستی لیبرال دیده می شود ـ جایگاه انسان و جامعۀ انسانی، در حد یک دامپروری بزرگ و مدرن، تنزل داده خواهد شد. آن گاه چنین انسانی نه به تئوری پایان تاریخ نیاز خواهد داشت و نه تاریخ برای او مفهوم پیدا خواهد کرد!
اما اگر انسان با توجه به ابدیت مطرح شود و پیوند و ارتباط او با کل نظام هستی، در نظر گرفته شود، آن گاه روشن خواهد شد که این انسان ناچار با این همه پیوند و ارتباط، به نظام فکری جامع و هماهنگ با نظام هستی و قانون منبعث از واقعیات این نظام، نیاز خواهد داشت.
در این نگاه، تاریخ آغازین انسان، مشخص و محدود است؛ امّا کرانه های فرجامین آن، نامتناهی است و به سیستم و نظامی نیازمند است که بتواند بلندای قامت او را در بر گیرد.
مهم ترین تفاوت آینده نگری دینی و مهدوی با سایر تئوری ها و نظام ها، در همین نکتۀ اساسی نهفته است.

گفتمان جهانی مهدویت ، اندیشه فرجام شناسانه ای اسلامی با رویکرد گفتمانی است که به تبیین فرایند تحولات آینده بر پایه اصول، اهداف و کارکردهای نظریه قرآنی مهدویت می پردازد و با فراخواندن انسان معاصر به ارزش های متعالی و تمدّن ساز دین، رویکرد فراگیر به گفتمان مهدویت را ضامن سعادت و نجات بشر و نوید بخش ظهور منجی موعود (عج) برای تحقق جامعه آرمانی می داند.
این کتاب در سه بخش به بررسی این موضوع پرداخته است. در بخش نخست کتاب به تبیین اصطلاحات معطوف به آینده و تشابهات و تفاوت های آن پرداخته شده است، در بخش دوم با نگاه مقایسه ای به بررسی آینده بشر از در تئوری های فرجان شناسانه مکاتب بشری و آینده نگری اسلامی مبتنی بر اندیشه مهدویت پر داخته شده است و در بخش سوم مبانی، ویژگی ها و کار کردهای گفتمان جهانی مهدویت، مورد توجه قرار گرفته است.

برشی از کتاب:

جوامع انسانی همواره نسبت به آینده، دو نوع نگاه داشته و این دو نگاه، دو رویکرد متفاوت را در پی داشته است. در یک نگاه‌، آیندۀ بشر تاریک و ظلمانی تلقّی شده و هیچ فرجام امیدبخشی را برای آیندۀ تاریخ بشر، متصوّر نیست. نگاه دیگر، نگاه امیدوارانه است که دوران فرجامین تاریخ بشر را مثبت و سرشار از امید ارزیابی کرده و به چشم‌انداز روشن و آفتابی پیش رو، چشم دوخته‌ است.

گرچه ممکن است دیدگاه سومی نیز فرض شود و کسانی باشند که زمان آینده را در زمان حال خلاصه کرده، توجّه مردم را از فراسو به هم‌اکنون معطوف سازند؛ امّا در حقیقت، این گروه نیز نمی‌توانند از آینده کاملاً چشم بپوشند، بلکه آنان نیز زمان حال را می‌باید با نیم‌نگاهی به آینده سامان دهند.

استاد شهید مرتضی مطهری(ره) این دو نوع نگاه نسبت به آینده را ناشی از تفاوت در نوع جهان‌بینی افراد می‌داند و می‌گوید:

نگرش مثبت، نگرشی است که غالب معتقدان به ماورا و خدا و نیز اکثر پیروان ادیان ـ اعم از آسمانی و غیرآسمانی ـ بدان باور داشته و نشاط و بالندگی فردی و اجتماعی خویش را در آن جست‌وجو می‌کنند؛ نگرش مثبت به آینده هم در ساخت‌وساز انسان و جوامع انسانی نقش مهمی داشته و هم در معنا بخشیدن و هدفمند کردن زندگی انسان‌ها، نقش تأثیرگذاری خواهد داشت؛ چه این‌که نگرش منفی، غالباً از آنِ کسانی است که به ماورا اعتقاد ندارند و جهان و جهانیان و ارتباط میان آن‌ها را مادّی محض می‌پندارند. به تعبیر دیگر، دیدگاه ماتریالیستی دارند؛ از این‌رو «بعضی فیلسوفان به جهان و به انسان، هر دو بدبین هستند؛ جهان را در مجموع خودش، یک امر نبایستی، یک شیء نامطلوب و انسان را هم در میان مخلوقات این عالم، به‌خصوص یک موجود شریر و موجودی که اسیر یک سلسله غرایز پست و پلید است و از وجود این موجود، در واقع جز شر چیزی برنمی‌خیزد، می‌دانستند. آنان معتقد بودند جهان شر است و انسان هم شریرترین موجودات.

 

 

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “گفتمان جهانی مهدویت و آینده بشر”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *