مرجع دینی اهل بیت(ع) و پاسخ به شبهات

  • فهرست اجمالی کتاب:
    مفهوم مرجعیت دینی اهل بیت (ع)
    مرجعیت دینی اهل بیت(ع) از منظر عقل و تاریخ
    مرجعیت دینی اهل بیت(ع) از منظر قرآن:
    آیه تطهیر
    آیه اولی الام
    آیه اهل الذکر
    آیه صادقین
    آیه علم الکتاب
    آیه اعتصام
    آیه مسّ کتاب
    آیه اوتوا العلم
    آیه اصطفاء
    مرجعیت دینی اهل بیت(ع) از منظر حدیث:
    حدیث ثقلین
    حدیث مدینه علم
    حدیث سفینه
    حدیث امان
    امام علی(ع) فاروق اعظم و صدّیق اکبر
    حدیث علیّ مع الحق و الحق مع علی
    مصادر علوم اهل بیت (ع)
    ضرورت عمل به روایات اهل بیت (ع)
    دفاع از حدیث شیعه
    تأثیر مرجعیت دینی اهل بیت(ع) بر فقه شیعه
    اهل بیت(ع) از دیدگاه اهل سنت:
    امام علی(ع) از دیدگاه اهل سنت
    امام حسن(ع) از دیدگاه اهل سنت
    امام حسین(ع) در کتب اهل سنت
    امام سجاد(ع) از دیدگاه اهل سنت
    امام باقر(ع) از دیدگاه اهل سنت
    امام صادق(ع) از دیدگاه اهل سنت
    امام کاظم(ع) از دیدگاه اهل سنت
    امام رضا(ع) از دیدگاه اهل سنت
    امام جواد(ع) از دیدگاه اهل سنت
    امام هادی(ع) از دیدگاه اهل سنت
    امام حسن عسکری(ع) از دیدگاه اهل سنت
    امام مهدی(ع) از دیدگاه اهل سنت
    نقد مرجعیت دینی صحابه:
    نقدی بر مرجعیت دینی صحابه
    بررسی حدیث اصحابی کالنجوم

41/000 ریال

در انبار موجود نمی باشد

هر وقت موجود شد اطلاع بده

اطلاعات کتاب

وزن1080 g
نوع جلد

جلد سخت

زبان کتاب

فارسی

تعداد صفحه

640

قطع کتاب

وزیری

شابک

978-964-8484-94-6

نوبت چاپ

دوم

سال انتشار

1386

درباره نویسنده

علی اصغر رضوانی

علی اصغر رضوانی

مشخصات تحصیلی:
لیسانس جغرافیای طبیعی با میانگین 54/3 (سال 1357 ) از دانشگاه تهران
فوق لیسانس جغرافیای انسانی اقتصادی با میانگین 82/3 (سال 1364 ) از دانشگاه تهران
دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری با درجه عالی ( 19) (سال 1372) از دانشکاه آزاد اسلامی

مشخصات شغلی:
1- کارشناس امور جغرافیایی ( از سال 1357 تاسال 1376 ) شاغل در ادارات تابعه سازمان میراث فرهنگی کشور بنام های، اداره کل حفاظت آثار باستانی و بناهای تاریخی، دفتر آثار تاریخی، مدیریت وابط فرهنگی (حوزه معاونت معرفی و آموزش) مدیریت پژوهش های باستانشناسی (حوزه معاونت پژوهشی)
2-عضو هیأت علمی پژوهشی از سال 1376 تا بهمن ماه سال 1382 شاغل درگروه پژوهشی مردم شناسی زیست محیطی پژوهشکده مردم شناسی- پژوهشگاه میراث فرهنگی (تمام وقت)
3- عضو هیأت علمی آموزشی بامرتبه دانشیاری پایه 28 شاغل در مرکز آموزش عالی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ( تمام وقت)
4- معاون آموزشی و امور دانشجویی مرکز آموزش عالی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از بهمن ماه سال 1382، (تمام وقت)
5- عضو هیأت علمی گروه آموزشی جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری از تاریخ 1/11/71 لغایت 4/8/77 به مدت 6 سال (نیمه وقت)
6- مدیرگروه آموزشی جغرافیا (گرایش کارتو گرافی)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرری از تاریخ 30/11/75 به مدت 2 سال (نیمه وقت)
7- عضو هیأت علمی (دانشیار) گروه آموزشی جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، (نیمه وقت).
فعالیتهای آموزشی
تدریس در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی به مدت 25 سال به استناد سوابق موجود ( گواهی کمیت تدریس به میزان 8500 ساعت)، از سال 1367 تا پایان نیمسال دوم 92- 91 ( تیر ماه 1392). 6- فعالیت در امور اجرایی دانشگاهها، مراکز تحقیقاتی و امور ستادی، کمیته های داخل دانشگاه

سایر خدمات علمی- اجرایی شامل:
1- برنامه ریزی آموزشی و تهیه سر فصل دروس دوره های کوتاه مدت مدیریت دفاتر خدمات مسافرتی و راهنمایان ایرانگردی و جهانگردی ( مرکز آموزش خدمات جهانگردی- معاونت سیاحتی و زیارتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلام، سال 1368.
2- نقد برنامه مصوب دوره کارشناسی جغرافیا در 5 گرایش و تجدید نظر کلی در محتوای آن جهت ارائه به شورایعالی برنامه ریزی وزارت فرهنگ و آموزش عالی، سال 1374.
3- راهنمای تهیه گزارش های پژوهشی ( روش تحقیق) باستان شناسی، پژوهشکده باستان شناسی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی کشور، سال 1375.
4- همکاری در تهیه دستورالعمل بررسی غارهای کشور، پژوهشکده باستان شناسی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی کشور، سال 1375.
5- عضو کمیته نخستین همایش شناخت منطقه ابهر، سال 1375.
6- تهیه دستورالعمل برگزاری آموزش ضمن خدمت پژوهشگران مردم شناسی برای پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی کشور، 1377.
7- دبیر اجرایی و عضو هیأت علمی همایش فرهنگ و میراث طبیعی، پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور، سال 1379.
8- دبیر اجرایی و عضو هیأت علمی همایش محرم و فرهنگ مردم، پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور،1379.
9- سرپرست هیأت پژوهش، مردم شناسی سنت ها، روابط اجتماعی و گردشگری استان همدان، پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور، سال 1379.
10- عضو هیأت علمی همایش موازین توسعه و ضد توسعه فرهنگی اجتماعی شهر تهران، شهرداری تهران، سال 1380.
11- عضو افتخاری کانون ایرانگردی و جهانگردی دانشگاه علامه طباطبایی، سال 1380.
12- عضو کمیته اجرایی همایش بین الملی نوروز، پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور، سال 1380.
13- عضو کمیته برنامه ریزی ایجاد دوره های کارشناسی ارشد، با همکاری دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی، سال 1380.
14- عضو هیأت علمی سمینار بین المللی محیط زیست، دین و فرهنگ، سازمان حفاظت محیط زیست، سال 1380.
15- عضو هیأت علمی و دبیر اجرایی همایش بین المللی انسان و آب، پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور، سال 1380.
16- بازنگری دوره کاردانی رشته خدمات مسافرتی ( مشخصات کلی، برنامه و سر فصل دروس) برای دانشگاه جامع علمی- کاربردی، سال 1381.

17-تهیه و تدوین مشخصات کلی، برنامه و سر فصل دروس دوره کارشناسی ناپیوسته خدمات مسافرتی برای دانشگاه جامع علمی- کاربردی، سال 1381.
18- رئیس کمیته برنامه ریزی جهانگردی و هتلداری دانشگاه علمی- کاربردی از تاریخ 16/4/81 به مدت یک سال.
19- تهیه و تدوین مشخصات کلی، برنامه، و سر فصل دروس دوره کارشناسی رشته جهانگردی برای مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی، سال 1382.
20- عضو گروه برنامه ریزی درسی آموزش فنی و حرفه ای گردشگری، سازمان فنی و حرفه ای کشور، وزارت کارو امور اجتماعی از تاریخ 1/5/1382.
21- عضو گروه مدیریت و خدمات اجتماعی، شورای برنامه ریزی علمی- کاربردی دانشگاه جامع علمی- کاربردی از تاریخ 5/5/1382 تا هم اکنون.
22- تهیه و تدوین مشخصات کلی، برنامه وسرفصل دروس دوره کارشناسی ناپیوسته مدیریت جهانگردی برای مرکز، آموزش عالی میراث فرهنگی، سال 1383.
23- رئیس کمیته منتخب ترفیعات اعضای هیأت علمی مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی از تاریخ 4/9/1383 تا هم اکنون.
24- عضو کمیته علمی- تخصصی خدمات جهانگردی و هتلداری دانشگاه جامع علمی- کاربردی از تاریخ 16/11/83 به مدت 2 سال
25- عضو هیأت تحریریه ماهنامه ایرنا، سال 1383.
26- مسئول کمیته علمی- تخصصی جهانگردی- هتلداری، دانشگاه جامع علمی- کاربردی، سال 1384.
27- عضو هیأت علمی همایش موزه داری، مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی، سال 1384.
28- عضو شورای آموزشی میراث فرهنگی و گردشگری از تاریخ 16/11/84 تا هم اکنون.
29- عضو کمیته علمی- تخصصی جهانگردی و هتلداری دانشگاه جامعه علمی- کاربردی از تاریخ 8/2/86 به مدت 2 سال.
30- عضو کمیته علمی- تخصصی تحصیلات تکمیلی رشته جغرافیا و برنامه ریزی توریسم از تاریخ 23/8/86 به مدت 2 سال.
31- عضو هیأت ممیزه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ( طرح مسیر ارتقاء شغلی کارشناسان، مدیران و مشاوران سازمان ( ارشد، خبره و عالی).
32- دبیر و عضو کار گروه تحصیلات تکمیلی مرکز آموزش عالی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، سال 1386.
33- عضو کمیته داوری اتتخاب مدرس نمونه سومین جشنواره ملی علمی- کاربردی دانشگاه جامع علمی- کاربردی، سال 1387.
34- عضو کمیته علمی همایش پژوهش و دانشجو ( 25و26 آذر ماه سال 1387)، مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری.

35- عضو هیأت تحریریه مجله علمی- پژوهشی مطالعات و پژوهش های شهری و منطقه ای دانشگاه اصفهان، سال 1387 تا هم اکنون.
36- عضو کمیته علمی- تخصصی خدمات گردشگری دانشگاه جامع علمی- کاربردی از تاریخ 5/8/88 به مدت 2 سال.
37- عضو هیأت تحریریه مجله علمی- پژوهشی دانش جغرافیا و برنامه ریزی منطقه ای دانشگاه آزاد اسلامی- واحد مرودشت، سال 1388 تا هم اکنون.
38- عضو شورای مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی، سال 1392.

مرجع دینی اهل بیت(ع) و پاسخ به شبهات

یکی از مباحث مهمّی که در این عصر و زمان می تواند تا حدود زیادی زمینه ساز تقریب و تألیف صفوف مسلمین شده و مردم را به حقّ و حقیقت نزدیک تر کند، بحث از مرجعیت دینی و علمی اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام است. بحث از این که چه راهی برای رسیدن به حقایق قرآنی و سنت واقعی پیامبرصلی الله علیه وآله نزدیک تر به واقع است و یا به تعبیر دیگر تعیّن دارد به جهت آن که از عصمت برخوردار بوده و از هرگونه خطا و اشتباه به دور است. اهل سنّت می گویند: بعد از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله راه صحیح برای رسیدن به سنّت واقعی و تبیین و توضیح آن، راه عموم صحابه است. ولی شیعه امامیه به تبع برخی از آیات و روایات و نیز ادله عقلی و تاریخی معتقد است که تنها راهی که می تواند ما را به حقیقت کتاب و سنت واقعی پیامبرصلی الله علیه وآله برساند طریق اهل بیت معصوم اوست.
بحث از حجیّت سنت اهل بیت علیهم السلام و مرجعیت دینی آن بزرگواران از بحث های کاربردی است که در این زمان نیز می تواند جنبه علمی داشته و تأثیر به سزایی در عملکرد مسلمانان داشته باشد. همان طوری که برخی از بزرگان شیعه همچون حضرت آیت اللَّه العظمی بروجردی بعد از طرح آن در مجامع علمی اهل سنّت همچون الأزهر افکار بسیاری از بزرگان آنان را به سوی اهل بیت علیهم السلام جلب کرد و لذا تا حدودی انصاف به خرج داده و مفتی و رئیس ازهر مصر در عصر خود شیخ محمّد شلتوت را بر آن داشت تا فتوای معروف خود به جواز تعبد به فقه اهل بیت علیهم السلام را صادر کند. فتوایی که مورد توجّه دیگر علمای اهل سنّت قرار گرفته و آن را تأیید نمودند.
بعد از مطالعه فراوان در فقه شیعه و مرجعیت اهل بیت علیهم السلام پی به اعتبار شیعه جعفری برده و فتوای معروف خود را در جواز تعبّد به مذهب جعفری صادر می کند و می فرماید: «مذهب جعفری، معروف به مذهب شیعه امامی اثنا عشری، مذهبی است که تعبّد به آن شرعاً جایز است، همانند سایر مذاهب اهل سنت، لذا سزاوار است بر مسلمانان که آن را شناخته و از تعصّبِ به ناحقّ نسبت به مذاهبی معیّن خلاصی یابند.»

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “مرجع دینی اهل بیت(ع) و پاسخ به شبهات”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *